Waarom ik jeugdboeken blijf promoten?

tumblr_meiyz8JkOS1rmbwjmo1_1280

Sommigen onder jullie vragen zich af waarom ik mij af en toe richt op kinder- en jeugdboeken. Regelmatig krijg ik de vraag of ik deze boeken eigenlijk wel graag lees, of ik het nuttig vind om ze te promoten, of ik het geen tijdverspilling vind om ze te lezen.

Om deze vragen nog eens collectief te beantwoorden:

Kinderen op jonge leeftijd het plezier van lezen bijbrengen is EXTREEM belangrijk!
Als ik met mijn blog ervoor kan zorgen dat ik ouders leuke leestips voor hun kids kan bezorgen, dan zal ik dat ook zeker doen! Ik herinner me nog heel goed hoe ik zelf als kind onder m’n dekbed met de zaklamp bleef lezen, terwijl ik eigenlijk beter zou slapen, of het onoverwinnelijke gevoel van mijn eerste engelstalige boek te kunnen uitlezen! Ook wakkerde de liefde voor het lezen in mijn tienerjaren vooral aan door een vreemde obsessie met mijn eerste Dan Brown boek (het was alsof ik de Da Vinci Code zelf had meegemaakt…). Ik lees al sinds mijn jeugd en ben ervan overtuigd dat dit voor een groot deel mijn persoonlijkheid gevormd heeft.

In een onderzoek van Mediatijd blijkt dat tieners nu slechts 10 minuten per dag besteden aan lezen, terwijl dit 5 jaar geleden nog het dubbele was. De opmars van allerlei technologische snufjes, zoals bijvoorbeeld Playstations en Ipads spelen hierin een grote rol. Er is veel meer afleiding voor kinderen, en lezen wordt steeds meer een bijzaak.

Ondanks de dalende populariteit van boeken is lezen enorm belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen. Naast het uitbreiden van woordenschat en begrippen uit de Nederlandse taal, en het vergroten van de spanningsboog die kinderen nodig hebben om goed te kunnen leren, komen kinderen tijdens het lezen meer te weten over belangrijke gebeurtenissen en personen van vroeger en nu, en maken ze kennis met verschillende culturen en hun gebruiken.

Lezen stimuleert daarnaast ook de hersenen van kinderen, omdat ze verhalen leren visualiseren en inzichten creëeren in oorzaak en gevolg. Waarom doet een personage iets? Zou ik hetzelfde doen? Welke effecten hebben de daden van het personage? Een kind dat regelmatig leest, zal daardoor de vaardigheid aanleren om argumenten te kiezen en zo zijn mening te onderbouwen. En geef toe, die eigenschap zal van pas komen, beter vroeg dan laat, want kinderen met een mening zijn minder geneigd om toe te geven aan groepsdruk, en zullen zelfstandiger beslissingen nemen.

Ik zou nog een tijdje kunnen doorgaan over het belang van lezen, maar één van de dingen die ik zelf misschien wel het allerbelangrijkste vind is dat een kind door lezen kennismaakt met allerlei verschillende emoties en gevoelens. Een jong lezertje leeft zich in in het leven van een personage, en ontwikkelt daardoor zijn empatisch vermogen. Het zorgt ervoor dat kinderen op jonge tijd al leren omgaan met de gevoelens van zowel zichzelf als anderen. De woordenschat die kinderen vergaard hebben met lezen zorgt er dan ook voor dat ze zich beter kunnen gaan uitdrukken en makkelijker geholpen worden wanneer ze het moeilijk hebben met iets.

Ben jij een ouder en probeer jij bewust je kind te motiveren om meer te lezen? Laat gerust tips achter in de comment box hier beneden!

Onderbuik – Tine Bergen

Screen Shot 2019-04-04 at 10.16.05.png

Onderbuik is een deel van de reeks ‘Het College’ van Tine Bergen, en is geselecteerd voor de Jeugd- en Kinderboekenjurie van Vlaanderen. Bijzonder is het minste wat je deze jeugdthriller kan noemen.

Het college staat helemaal op zijn kop nadat Sander en zijn liefje Lotte, er samen vandoor zijn gegaan. Als een soort moderne Romeo en Julia, verdween het jonge koppeltje zonder enig spoor. Wanneer Vianne plots de fiets vindt van de vermiste jongen, komt ze in contact met zijn familie. Op die manier raakt ze geïntrigeerd door het mysterie. Ze besluit om zijn zus Nina, die een blog schrijft rond het hele zoekgebeuren, te helpen en gaat mee op onderzoek,…

Het boek is ingedeeld in verschillende perspectieven. We lezen blogposts van de zus van Sander, zwarte pagina’s beschrijven wat er gaande is bij de twee vermiste kinderen, en als laatste is er nog het grootste deel van het verhaal, dat gezien wordt vanuit de ogen van Vianne.

Zijn de twee overhaast vertrokken, gaat alles wel goed met hen? Zijn ze ontvoerd? Vianne is gebrandt om te weten wat er met het koppel gebeurd is. Doorheen het verhaal komt ze steeds meer aanwijzigen tegen die haar dichter bij de waarheid kunnen brengen. Niet iedereen vindt deze zoektocht even fijn, want zo zijn er de vaders van de twee verdwenen kinderen,die elk hun eigen problemen hebben, de leraar Korbijns, die een relatie zou hebben met één van de leerlingen,..

De afwisselende perspectieven zorgen ervoor dat je beetje per beetje meer te weten komt over de akelige verdwijning. Bij het beginnen met lezen lijkt dit nogal verwarrend, maar al snel blijkt dit alles een echte meerwaarde te zijn. Het boek leest vlot en blijft tot op het einde enorm spannend. Als lezer begin je met Vianne mee te denken en kom je samen met haar tot conclusies.

Onderbuik is dus een prima Jeugdthriller met de nodige raadsels en actie!

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 9789059244535 ❀ Jeugdthriller ❀ Bakermat 2017 ❀ 332 blz. ❀

Even over: onze verantwoordelijkheid

WhatsApp Image 2019-03-27 at 22.49.07.png

Omdat het toch zo’n hot topic lijkt te zijn, wou ik bij deze even wat aandacht schenken aan het belang van Nederlandstalig lezen.

Het laatste jaar is er heel wat veranderd aan mijn manier van lezen. Ik las ooit ongelofelijk graag Engelstalige boeken. Dit had natuurlijk heel wat voordelen, zo breidde ik mijn Engelse woordenschat uit en kon ik aan een lager prijsje boeken kopen. Ook moest ik nooit lang wachten op het nieuwste deel van mijn favoriete boekenseries.

Naast alle bovenstaande voordelen, is de Engelse taal ook een pak minder veranderlijk dan het Nederlands. Waar wij regelmatig spellingshervormingen meekrijgen, blijft het Engels toch vrij stabiel, het is dus weinig onderheven aan veranderingen doorheen de tijd. Zo kan je bijvoorbeeld ‘Pride & prejudice’, een verhaal uit 1831, nog steeds makkelijk lezen in zijn oorspronkelijke taal. Ga je dit vergelijken met een Nederlands boek uit diezelfde periode, zoals bijvoorbeeld Max Havelaar van Multatuli, dan leest dit toch echt een heel pak minder vlot.

Waar we ons ook niet altijd van bewust zijn is dat onze plaatselijke uitgeverijen ook enorm hun best moeten doen om te concurreren met de invoer van buitenlandse boeken. Door de lagere prijzen en het snellere uitgeverijwerk in het buitenland krijgen zeker onze kleinere uitgevers het bijzonder moeilijk. De kosten van een vertaald boek liggen sowieso hoger, want er komt zo veel meer bij kijken. Er moeten (soms absurd dure) rechten van de originele uitgever en de schrijver gekocht worden, het boek moet vertaald worden,… Het zal je dan ook niet verbazen dat zeker de jongere generatie sneller grijpt naar een ingevoerd Engelstalig boek.

Daarmee hangt samen dat we door massaal deze Engelse titels te gaan lezen, onze uitgeverijen hun prijzen in het algemeen moeten verhogen. Dit prijskaartje schijnt dan ook door naar de Nederlandstalige boeken die ze uitbrengen. Wat jammer is, want we willen onze moedertaal en hun auteurs toch wel aanmoedigen en promoten. Als je weet dat een Roman bijvoorbeeld slechts 5% krijgt van de verkoopprijs van zijn boek ontvangt, in een grote uitgeverij, maar dat de bescheidenere uitgevers hun schrijvers slechts een schrille 3% (per boek van 20 euro is dat dan zo’n 60 cent) kan bieden, is het dus meer dan belangrijk om hierop int te gaan zetten.

Als laatste overtuigingsoffensief is er naar mijn mening ook een groot kwaliteitsverschil tussen een boek dat origineel in onze taal werd geschreven, en een boek dat vertaald werd. De woorden, met de emotionele ladingen die daarbij komen kijken, komen meteen bij jou als lezer terecht zoals de auteur dat bedoelde. Nu, vertalers doen zeker en vast hun best om de vertaling zo correct mogelijk te maken, soms is er nu eenmaal geen specifieke Nederlandse vertaling voor bepaalde woorden, gezegden of spreekwoord.

Zo veel mogelijk blijven lezen in onze bijzondere Nederlandse taal blijft volgens mij dus de boodschap! Denk jij er anders over, vertel het me gerust in de Comment-box!

Jij, ik, alles – Catherine Isaac

Screen Shot 2019-03-24 at 11.05.18.png

Na twee weekjes radiostilte, ben ik hier wéér met een ge-wel-dig boek!

We leren het hoofdpersonage Jess kennen wanneer ze bevalt van haar zoontje William. Haar vriend Adam bleek niet opgewassen tegen de grote verantwoordelijkheden die komen kijken bij vader zijn. Daarom scheidden de wegen van de twee voor een lange tijd, en voedde Jess William op als alleenstaande moeder. We nemen de draad in het verhaal terug op wanneer William 10 jaar oud is. Jess trekt met hem naar het prachtige Franse Dordogne, om er in het landhuis van zijn vader de vakantie door te brengen. Op deze manier hoopt ze dat de band tussen vader en zoon terug versterkt zal worden. In deze pittoreske Zuid-Franse setting komen we meer te weten over Jess en haar familie, die samen de strijd aangaan tegen de ongeneeslijke ziekte van Huntington.

Ik heb van deze emotionele rollercoaster genoten vanaf de eerste pagina tot de laatste. Het was werkelijk een verslavende read waarvan ik hoopte dat ze nooit zou stoppen. Het verhaal nam me mee naar Zuid-Frankrijk en liet me kennismaken met zo veel liefdevolle personages! De manier waarop de auteur besloot om de ziekte te verwerken in de verhaallijn is zo goed getimed en subtiel, maar laat toch ook zien hoe indringend deze is in het leven van de drager, de familieleden en vrienden. Dat er veel moeite en opzoekingstijd is gekropen voor het toelichten van deze bijzondere ziekte kan je zeker en vast merken. Als de opzet van de auteur was om meer bewustzijn en inkijk te geven in deze problematiek, dan is dit erg goed gelukt.

Dit boek zal wellicht voor een lange tijd een plekje in m’n hart in beslag nemen. Het boek heeft me geraakt omdat het de belangrijke thema’s zoals rouwen, depressie, ouderschap, relaties, het belang van vriendschap met zeer veel zorg benadert.

Wist je trouwens dat Jane Costello het boek schreef onder de naam Catherine Isaac, omdat ze dacht dat dit boek anders niet serieus zou genomen worden? Costello staat vooral bekend om haar humoristische, luchtige schrijfstijl. Ik weet niet of dit nu zo zeer nodig was, maar als er mensen met vooroordelen waren, heeft ze die zeker en vast het tegendeel bewezen!

 

Ik ga niet dood aan de ziekte van Huntington, ik leef ermee.

 

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 978 90 225 8582 5 ❀ Roman ❀ Lannoo Boekerij 2019 ❀ 352blz. ❀

Er is geen daar daar – Tommy Orange

Screen Shot 2019-03-07 at 22.33.43.png

Er is geen daar daar is een prachtig verhaal over meerdere generaties ‘Native Americans’ in en rond Oakland, Californië. Ieder personage maakt zich op zijn eigen manier klaar voor de ‘Big Oakland Pow Wow’.

Nu, de beschrijving intrigeerde me, maar wat een ‘Pow Wow’ was, dat wist ik niet. Toen ik besloot om dit concept te googlen, kwam ik op youtube uit. Ik was een beetje in de war, maar wou ook meteen meer weten! Ik raad iedereen die dit boek wilt lezen dan ook aan om eens op youtube te gaan kijken!

Het boek bespreekt zo’n 12 perspectieven. Zoals ik al vaker verkondigd heb ben ik normaal gezien geen fan van boeken met meerdere standpunten. Ik raak nogal snel in de war en kan me niet altijd binden aan personages. Echter in dit verhaal stoorde dit me totaal niet. Ik vond het heel interessant om te lezen over bijvoorbeeld 3e generatie immigranten die niet wonen in een speciaal reservaat voor ‘indianen’. Je krijgt inzicht in de interne strijd die zij hebben omdat ze niet meer opgegroeid zijn zoals hun ouders en grootouders. Elk op hun manier proberen ze deze bijzondere cultuur een plaatsje in hun moderne leven te geven. De personages verder vaak met elkaar verbonden. Je krijgt doorheen de verhalen van oudere generaties ook een beetje een beeld over waarom de jongeren denken en leven op een bepaalde manier. Dankzij de verschillende perspectieven kon je ook heel mooi zien dat de perspectieven van de oudere generaties een grote invloed hebben op het leven van de jongere generatie. Je ziet zeker de invloed die iedere generatie op de volgende heeft.

Het plot was nu niet bepaald super goed. Er ontluikt zich het een en ander wanneer ze allen aankomen op de Pow Wow, maar dit greep me niet echt aan. Het einde verliep en beetje snelsnel en alle actie bevond zich daar dan ook. Maar zoals bij veel fictieboeken is het plot dan ook helemaal niet zo belangrijk als de manier waarop de karakters opgebouwd worden. En dit laatste was wat het boek dan ook zo geweldig maakte. Het is oprecht lang geleden dat ik nog zo een goed boek gelezen heb. Ik raakte aan bepaalde personages erg gehecht, al moet het gezegd dat ik van de vele personages ook wel een paar vergeten ben, maar toch, dit maakte het verhaal niet minder goed.

Kortom, dit boek erg bijzonder, en verdient zeker een plekje in de boekenkast!

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 9789029091619 ❀ Roman ❀ Lannoo Meulenhoff 2019 ❀ 320 blz. ❀

Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest – Joachim Meyerhoff

book13.png

Joachim Meyerhoff, een duitse acteur geboren in 1967, beschrijft in het boek ‘Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest’ zijn jeugdjaren. Deze waren op zijn minst bijzonder te noemen.

Meyerhoff woonde samen met zijn ouders en zijn twee oudere broers op het domein van een psychiatrische instelling, omdat zijn vader daar als directeur in de directeursvilla mocht wonen. Dit zorgt ervoor dat hij natuurlijk wel wat bijzondere mensen leert kennen, zoals een jongen die de eau de toilette van zijn moeder probeert op te drinken, iemand zonder ogen (nuja, ze zijn met een viltstift op zijn gezicht getekend…), en een man die zeer lugubere dingen van plan is met metalen kapstokken.

Ik vond het wel mooi om te lezen dat jonge Meyerhoff dit alles best normaal vond. Natuurlijk begrijpen zijn vrienden op school niet helemaal dat hij door het domein wordt gedragen in de nek van een man die de hele tijd met klokken tegen elkaar loopt te slaan. Tegelijkertijd is het wel een beetje pijnlijk om te beseffen dat de psychiatrie in de jaren ’90, wat eigenlijk nog niet zo lang geleden is, toch nog vrij bizar was. We kennen allemaal nog wel de afgelegen grote instellingen die volledig ommuurd zijn, ver weg uit het zicht van de ‘normale’ maatschappij.

Het verhaal doet je net zo vaak lachen, als dat je even moet slikken wegens de schokkende realiteit van alles.

Wanneer Meyerhoff verder in het boek terugblikt op zijn jeugd, op het moment hij er naar eigen zeggen in geslaagd was om zijn ‘pakjes herinneringen’ terug uit te pakken en opnieuw te bekijken, beseft hij dat zijn herinneringen niet altijd stroken met de werkelijkheid. De manier waarop hij keek naar zijn gezin en zijn leven in de instelling waren gekleurd door de leefwereld van een kind. Hij blikt terug op het dubbel leven dat zijn vader had, en welke invloed hij had op zijn patiënten.

Toen ik aan het boek begon vroeg ik me af waar de titel op zou slaan, maar naarmate het einde van het boek naderde werd dit bijzonder duidelijk. Het verhaal deed me even stilstaan bij de betekenissen die ik als kind aan een situatie (die ik niet altijd begreep) gegeven heb. De interpretatie van het moment bepaalt dan ook de kleur van onze herinnering. Hierdoor gaje toch wel twijfelen over de betrouwbaarheid van het verleden, maar net zoals Meyerhoff kunnen we dit maar beter aanvaarden.

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 9789056725082 ❀ Roman ❀ Signatuur 2015 ❀ 336 blz. ❀

Graphic novel: Hotel Dorado – Pepijn Lanen & Floor Van Het Nederend

51645960_2016484021781940_3457451022627110912_n.png

Ik denk dat ik het begrepen heb, maar zeker ben ik niet.

Hotel Dorado is de eerste graphic novel van Pepijn Lanen, die hiervoor wel al 2 boeken heeft uitgebracht. Lanen is u wellicht beter bekend als rapper Faberyayo van de Jeugd van Tegenwoordig.

Het plot van dit boek is me niet volledig duidelijk, maar op een dag stapt het hoofdpersonage ‘Ik’ , Alice in wonderland gewijs, door zijn badkamerspiegel. Wanneer hij dan natuurlijk terecht komt in een andere dimensie, maakt hij vrienden met zeer vreemde wezens, en wordt hij verliefd op een meisje dat ‘Maan’ heet.

En nu moet ik even nadenken wat ik daarvan vond. Het verhaal was zeer beknopt, en laat dat positief zijn aan het boek. Ik heb echt geen idee waarom het boek dan ook persé gemaakt moest worden. Het is volgens mij gebaseerd op een heel akelige drugstrip, en dat lijkt me dan ook alles te zijn.

De illustraties van Floor Van Het Nederend waren ook helemaal m’n ding niet, hoewel ik zeker kon appreciëren dat er best wat detail en emotie in de prenten was gestopt. Lanen blijkt erg fan te zijn van beeldspraak, wat wel zo mooi past bij de stijl van Van Het Nederend, maar wat hij daarmee bedoelde dat kon ik niet altijd afleiden.

Omdat ik natuurlijk wel weet dat ik jullie niet kan achterlaten met deze subjectieve woordendiarree over hoe vreselijk ik vond om door deze 142 pagina’s te ploeteren, zocht ik er wel zo beleefd een beetje over op op het internet. Dat leerde me dat het boek vele invloeden lijkt te bevatten van Charles Burns van Black Hole en Katsuhiro Otomo van Akira.

Nuja, om mijn mening kort samen te vatten,

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 6
ISBN 9789026343773 ❀ Graphic Novel ❀ Ambo/Anthos ❀ 142 blz.❀