Even over… samenwerkingen

Er lijken enige misvattingen te bestaan omtrent mijn samenwerkingen met verschillende uitgevers.

Ja, ik krijg soms boeken. Neen, ik schrijf daarvoor niet automatisch een positieve review.

Daarvoor zou ik trouwens ook niet de ideale persoon zijn, want helaas ben ik best een kritische lezer. Zelfs al vind ik een boek heel erg goed, kan ik het toch niet laten om het even over de kleine minpuntjes te gaan hebben. Ik denk dat mijn vrienden kunnen beamen dat, van de kleine selectie ‘favoriete boeken’ die ik heb, ik de boeken die naar mijn mening ‘fantastisch’ waren echt wel door hun strot geramd heb tot vervelens toe. Wanneer ik écht weg ben van een boek, zal je dat dus zeker en vast merken. Bij deze nogmaals sorry aan iedereen die ik het boek ‘Lampje’ cadeau deed voor om het even welke gelegenheid die dit jaar al plaatsvond.

Het gaat me trouwens ook niet over ‘goed of slecht’, en x aantal sterren geven is al helemaal niks voor mij. In ieder boek zit iets dat een specifiek publiek aanspreekt, maar een perfect boek bestaat niet. Wie ben ik om een boek in zwart-wit te gaan beschrijven. Mijn kennis is ook maar beperkt tot mijn eigen smaak. Lezen of niet lezen, ik kan enkel zeggen wat het boek met me deed. Ik denk wel dat uit mijn posts zeker af te leiden valt of een verhaal wat voor mij was of niet. Een boek afbreken is echter niet mijn stijl (behalve die keer toen ik van Hotel Dorado een hele Rant-review schreef, maar zeg nou zelf, dat boek, nou… nouja…).

Bij deze, als ik heel enthousiast ben, geloof dan maar dan dat gemeend is. Ik lees veel te graag.

Even over…

Over hoe ik even in de war was na het lezen van een boek.

Laat ik nu maar achterwege laten over welk specifiek boek ik het heb, want dat doet er eigenlijk niet zo veel toe. Iets als een ‘book hangover’ was me wel reeds bekend. Echter dat ik me na een verhaal zo kut zou voelen, dat het maanden bleef aanslepen en ik daarna amper nog een boek durfde aanraken, dat zag ik niet aankomen.

Poef, daar was hij dan, de existentiële crisis. Wat doe ik met mijn leven?waar ga ik heen? Waarom werk ik in de gezondheidszorg? Nuja, de vragen zijn nog steeds niet beantwoord hoor, maar ik denk dat ik na 3 maanden sukkelen wel een beetje weet wat ik wil. Of nee, niet wat ik wil, maar dat het nu wel goed is zo, zoals het is.

Mezelf vergelijken met anderen, waarom leer ik dat niet af. Net zoals het verschrikkelijk vermoeiende gevoel hebben dat ik méér had kunnen doen in de belachelijk korte 24 uren van de dag, en dat stilzitten tijdverspilling is. Maar… blijkbaar, gaat de gemiddelde 20er eigenlijk geen 10x per jaar op reis, of koopt die geen huis, en beleeft die stiekem niet elke dag een facebook- of instagramwaardig avontuur met schattige dieren/ vreemde pastelkleurige koffietentjes/ ongerepte natuurgebieden/…

Anyway, ik deed er dus een paar maanden over om mezelf hiervan te overtuigen. Al klinkt dit alles erg logisch, soms vergeet ik het weer eens. En misschien ben ik wel te veel op zoek gegaan naar wat zingeving is, maar door die vraag te durven stellen aan familie, vrienden en lieve collega’s, ben ik er weer even van bewust dat het in de kleine dingen zit, de dingen die me veilig en stabiel doen voelen. De rest volgt vanzelf wel. En al zal mijn geluk altijd een beetje afhangen van de mensen rondom mij, het grootste deel daar heb ik zelf verantwoordelijkheid over.

Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik dit zo lang voor mezelf heb gehouden. Praten helpt.

Liefs,

Lauranne

Waarom ik jeugdboeken blijf promoten?

tumblr_meiyz8JkOS1rmbwjmo1_1280

Sommigen onder jullie vragen zich af waarom ik mij af en toe richt op kinder- en jeugdboeken. Regelmatig krijg ik de vraag of ik deze boeken eigenlijk wel graag lees, of ik het nuttig vind om ze te promoten, of ik het geen tijdverspilling vind om ze te lezen.

Om deze vragen nog eens collectief te beantwoorden:

Kinderen op jonge leeftijd het plezier van lezen bijbrengen is EXTREEM belangrijk!
Als ik met mijn blog ervoor kan zorgen dat ik ouders leuke leestips voor hun kids kan bezorgen, dan zal ik dat ook zeker doen! Ik herinner me nog heel goed hoe ik zelf als kind onder m’n dekbed met de zaklamp bleef lezen, terwijl ik eigenlijk beter zou slapen, of het onoverwinnelijke gevoel van mijn eerste engelstalige boek te kunnen uitlezen! Ook wakkerde de liefde voor het lezen in mijn tienerjaren vooral aan door een vreemde obsessie met mijn eerste Dan Brown boek (het was alsof ik de Da Vinci Code zelf had meegemaakt…). Ik lees al sinds mijn jeugd en ben ervan overtuigd dat dit voor een groot deel mijn persoonlijkheid gevormd heeft.

In een onderzoek van Mediatijd blijkt dat tieners nu slechts 10 minuten per dag besteden aan lezen, terwijl dit 5 jaar geleden nog het dubbele was. De opmars van allerlei technologische snufjes, zoals bijvoorbeeld Playstations en Ipads spelen hierin een grote rol. Er is veel meer afleiding voor kinderen, en lezen wordt steeds meer een bijzaak.

Ondanks de dalende populariteit van boeken is lezen enorm belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen. Naast het uitbreiden van woordenschat en begrippen uit de Nederlandse taal, en het vergroten van de spanningsboog die kinderen nodig hebben om goed te kunnen leren, komen kinderen tijdens het lezen meer te weten over belangrijke gebeurtenissen en personen van vroeger en nu, en maken ze kennis met verschillende culturen en hun gebruiken.

Lezen stimuleert daarnaast ook de hersenen van kinderen, omdat ze verhalen leren visualiseren en inzichten creëeren in oorzaak en gevolg. Waarom doet een personage iets? Zou ik hetzelfde doen? Welke effecten hebben de daden van het personage? Een kind dat regelmatig leest, zal daardoor de vaardigheid aanleren om argumenten te kiezen en zo zijn mening te onderbouwen. En geef toe, die eigenschap zal van pas komen, beter vroeg dan laat, want kinderen met een mening zijn minder geneigd om toe te geven aan groepsdruk, en zullen zelfstandiger beslissingen nemen.

Ik zou nog een tijdje kunnen doorgaan over het belang van lezen, maar één van de dingen die ik zelf misschien wel het allerbelangrijkste vind is dat een kind door lezen kennismaakt met allerlei verschillende emoties en gevoelens. Een jong lezertje leeft zich in in het leven van een personage, en ontwikkelt daardoor zijn empatisch vermogen. Het zorgt ervoor dat kinderen op jonge tijd al leren omgaan met de gevoelens van zowel zichzelf als anderen. De woordenschat die kinderen vergaard hebben met lezen zorgt er dan ook voor dat ze zich beter kunnen gaan uitdrukken en makkelijker geholpen worden wanneer ze het moeilijk hebben met iets.

Ben jij een ouder en probeer jij bewust je kind te motiveren om meer te lezen? Laat gerust tips achter in de comment box hier beneden!

Even over: onze verantwoordelijkheid

WhatsApp Image 2019-03-27 at 22.49.07.png

Omdat het toch zo’n hot topic lijkt te zijn, wou ik bij deze even wat aandacht schenken aan het belang van Nederlandstalig lezen.

Het laatste jaar is er heel wat veranderd aan mijn manier van lezen. Ik las ooit ongelofelijk graag Engelstalige boeken. Dit had natuurlijk heel wat voordelen, zo breidde ik mijn Engelse woordenschat uit en kon ik aan een lager prijsje boeken kopen. Ook moest ik nooit lang wachten op het nieuwste deel van mijn favoriete boekenseries.

Naast alle bovenstaande voordelen, is de Engelse taal ook een pak minder veranderlijk dan het Nederlands. Waar wij regelmatig spellingshervormingen meekrijgen, blijft het Engels toch vrij stabiel, het is dus weinig onderheven aan veranderingen doorheen de tijd. Zo kan je bijvoorbeeld ‘Pride & prejudice’, een verhaal uit 1831, nog steeds makkelijk lezen in zijn oorspronkelijke taal. Ga je dit vergelijken met een Nederlands boek uit diezelfde periode, zoals bijvoorbeeld Max Havelaar van Multatuli, dan leest dit toch echt een heel pak minder vlot.

Waar we ons ook niet altijd van bewust zijn is dat onze plaatselijke uitgeverijen ook enorm hun best moeten doen om te concurreren met de invoer van buitenlandse boeken. Door de lagere prijzen en het snellere uitgeverijwerk in het buitenland krijgen zeker onze kleinere uitgevers het bijzonder moeilijk. De kosten van een vertaald boek liggen sowieso hoger, want er komt zo veel meer bij kijken. Er moeten (soms absurd dure) rechten van de originele uitgever en de schrijver gekocht worden, het boek moet vertaald worden,… Het zal je dan ook niet verbazen dat zeker de jongere generatie sneller grijpt naar een ingevoerd Engelstalig boek.

Daarmee hangt samen dat we door massaal deze Engelse titels te gaan lezen, onze uitgeverijen hun prijzen in het algemeen moeten verhogen. Dit prijskaartje schijnt dan ook door naar de Nederlandstalige boeken die ze uitbrengen. Wat jammer is, want we willen onze moedertaal en hun auteurs toch wel aanmoedigen en promoten. Als je weet dat een Roman bijvoorbeeld slechts 5% krijgt van de verkoopprijs van zijn boek ontvangt, in een grote uitgeverij, maar dat de bescheidenere uitgevers hun schrijvers slechts een schrille 3% (per boek van 20 euro is dat dan zo’n 60 cent) kan bieden, is het dus meer dan belangrijk om hierop int te gaan zetten.

Als laatste overtuigingsoffensief is er naar mijn mening ook een groot kwaliteitsverschil tussen een boek dat origineel in onze taal werd geschreven, en een boek dat vertaald werd. De woorden, met de emotionele ladingen die daarbij komen kijken, komen meteen bij jou als lezer terecht zoals de auteur dat bedoelde. Nu, vertalers doen zeker en vast hun best om de vertaling zo correct mogelijk te maken, soms is er nu eenmaal geen specifieke Nederlandse vertaling voor bepaalde woorden, gezegden of spreekwoord.

Zo veel mogelijk blijven lezen in onze bijzondere Nederlandse taal blijft volgens mij dus de boodschap! Denk jij er anders over, vertel het me gerust in de Comment-box!

Meer lezen?

49825988_2211327165850991_6720064629147435008_n

Sinds mijn boekenblog beetje per beetje de aandacht van m’n omgeving begon te trekken, kan ik niet meer bijhouden hoeveel keer ik deze vraag al kreeg:

‘HOE LEEST GIJ TOCH ZOVEEL, DAAR HEB IK GEEN TIJD VOOR, AMAI!?!’

Dus bij deze, hier zijn mijn huis, tuin, keuken (en daarbuiten) tips om meer te lezen.

  • Zet je TV uit en lees een boek
    Hah! Daar gaan we, stiekem heb ik helemaal geen goede tips, maar heb ik gewoon de verkeerde keuze gemaakt en kwam ik bij Proximus TV terecht. Omdat mijn TV dus eigenlijk gewoon de helft van de tijd niet werkt, en mijn kat niet graag heeft dat ik urenlang naar hem staar, moet ik van miserie verplicht boeken lezen. Nee, dat is niet helemaal waar. Ik heb het laatste half jaar bewust gekozen om de TV wat meer uit te laten. Voor mij was dit best een grote stap. Omdat ik helemaal alleen woon stond tot voor kort de TV hele dagen lang te spelen. Op die manier voelde ik me minder alleen en was er altijd leven in huis. Natuurlijk las ik ondertussen nog steeds mijn boeken, maar het koste me heel wat meer tijd. Ik besloot een tijdje geleden daarom om wat meer te genieten van rust en stilte, omdat alleen zijn niet persé slecht hoeft te zijn.
  • Neem je boek overal mee naartoe
    Ik weet dat ik hiermee misschien menig boekliefhebber doe huiveren, maar ik ben een propper. Zonder schaamte prop ik elk boek dat ik lees (dik/dun) mee in m’n handtas. Op die manier kan ik elk moment dat ik ergens moet zitten wachten verder lezen in m’n boek. Voor iemand zoals mij die soms 3x op één dag voor de ophaalbrug in Zelzate zit te wachten in de auto, is dit zeker en geen overbodige luxe.
  • Lees voor je gaat slapen
    Onlangs kwam ik dankzij Linde op het idee om een app te installeren die mijn screentime analyseert. Natuurlijk wist ik wel dat ik een enorm gedeelte van de dag online doorbracht, maar de cijfers letterlijk zien was behoorlijk beangstigend, haha! Sindsdien probeer ik er toch echt voor te zorgen dat het laatste wat ik doe voor ik in bedje kruip, lezen is. Een half uurtje brengt je al heel wat pagina’s verder.
  • Stop met lezen wat je niet leuk vindt
    Geef jezelf een aantal pagina’s die je zeker wil lezen alvorens je de keuze maakt om het boek weg te leggen. Blijf je het vreselijk vinden? Stop dan gewoon met lezen. Als je jezelf door een boek heen gaat sleuren, dan gaat de ontspanning die lezen je hoort te brengen volledig verloren. Investeer dus je kostbare vrije tijd in een boek dat je met plezier leest. Het is misschien zonde van het geld, maar je kan er via de kringloopwinkel misschien wel iemand een plezier mee doen. Op deze manier leer je ook om niet impulsief boeken te kopen, maar na te gaan welk boek je echt interesseert
  • Volg een bookstagrammer
    Instagram zit vol met mensen die houden van boeken. Ga eens via de hashtags #bookstagram, #boekenlezen na welke accounts jou inspireren om meer te lezen. Hoewel ikzelf natuurlijk ook enorme fan ben van blogs, geven bookstagram accounts je vaak een beknoptere samenvatting, waardoor je in één oogopslag soms al kan zien of een boek jou zou interesseren of niet.
  • Probeer een audioboek
    Sinds ik audioboeken leerde kennen ging een hele nieuwe wereld voor me open. Aangezien ik veel tijd in de auto doorbreng, is dit voor mij een fijne afwisseling op (soms best drukke) radioprogramma’s. Ook op het openbaar vervoer of gewoon ’s avonds voor het slapengaan is dit voor mij de ideale ontspanning geworden. Ik heb me onlangs een audible abonnement aangeschaft, dat me maandelijks toegang geeft tot 1 audioboek.
  • Ga voor collect & go
    Hihi, sluikreclame, excuseer. Welja, dit is misschien een onpopulaire tip, maar de tijd die ik besteedde met rondjes lopen in de winkel heb ik ingewisseld voor 10 minutjes online, en precious reading time. Doch vrees niet huisvrouwen, dwijlen en de was doe ik wel nog zelf hoor. 

Heb je meer tips? Laat ze dan gerust achter in de comments.

Netflix: Call the midwife

1524085152113-callthemidwife

Hi!

Help! Ik kan niet stoppen met kijken naar ‘Call the midwife’.

Deze serie is gebaseerd op de memoires van Jennifer Worth. Het verhaal speelt zich af in de ’50s en ’60s en gaat over een groep vroedvrouwen die leven en werken in de ‘East End’ in Londen. Daar wonen ze samen met een groep Nonnen in een klooster. De lokale bevolking belt naar het klooster wanneer zij hulp nodig hebben tijdens een bevalling. De vroedvrouwen en nonnen gaan vervolgens naar het huis van de Londenaren om daar de zwangere vrouwen te begeleiden. Echter blijft het niet alleen bij vroedkunde, maar houden de verpleegsters zich ook bezig met vele andere ziektebeelden.

Er worden bepaalde belangrijke thema’s van deze tijdsperiode aangesneden, zoals de babyboom na de wereldoorlog, immigratie, de introductie van pijnstilling, nucleaire oorlogsvoering, armoede, homoseksualiteit, abortus en nog zo veel meer. Doorheen de jaren waarin de afleveringen zich afspelen is het ook erg informatief om te zien hoe de medische wereld zich evolueert.

Wat voor mij de serie zo bijzonder maakt is dat deze toch wel zwaar geladen onderwerpen niet worden gebracht als een sensationeel verhaal. Elke problematiek is zeer professioneel en respectvol omschreven, wat ervoor zorgt dat de verhalen van alle verschillende individuen die aan bod komen recht tot in je hart kunnen raken. Ik ben bijzonder onder de indruk dat iedere aflevering met detail is afgewerkt en me telkens opnieuw op sleeptouw nam. Deze serie is tot nu toe voor mij een heropfrissing geweest van iedere emotie die ik ooit al in mijn leven gehad heb. Wat de serie dan weer luchtig en kijktbaar maakt is dat er een flinke dosis humor komt kijken bij het leven in het klooster. Dit zorgt ervoor dat je als kijker even tijd krijgt om te recupereren van de emotionele rollercoaster!

Los van het prachtige verhaal waar ik werkelijk geen minpunt op aan te merken heb, nog even kudos aan de makers voor het uitkiezen van een prima cast en geweldige kostuums! Iedereen die me een beetje kent weet dan ook dat ik helemaal weg ben van de 50s & 60s look en feel!

Als er een serie is waarmee ik ‘Call the midwife’ zou moeten vergelijken, dan zou dat ‘The Crown’ zijn. Beide series zijn zeer informatief en hebben me erg veel geleerd over de geschiedenis van Engeland. Toch maakt de veelheid aan informatie het programma niet stijf, en nemen de personages toch een deeltje van je hart in beslag.

Netflix: Chilling Adventures Of Sabrina

MV5BOTQyMDYwNDMyOV5BMl5BanBnXkFtZTgwMjM4NTIzNjM@._V1_.png

Hi!

Ik moeten even m’n ei kwijt over de nieuwe Netflix serie ‘Chilling adventures of Sabrina’.

‘Sabrina the teenage witch’ was vroeger al een TV-show, maar deze Netflix serie is voornamelijk gebaseerd op de Archie comics, en lijkt dus helemaal niet op de voormalige 90s Sabrina die we allemaal kennen.

The Chilling adventures of Sabrina is een bijzonder uniek concept, dat me vanaf de eerste aflevering al meenam in een zeer bizar tienerverhaal. Wat de serie binge-worthy maakt is dat deze een duidelijke rode draad heeft, maar ook bestaat uit kleine storylines in iedere aflevering. Op die manier worden bijzondere (en ietwat lugubere) thema’s aangehaald zoals; kannibalisme, satanisme, doden die terugkeren, demonen en bezetenen,… En begrijp me nu niet verkeerd, de serie maakt me niet echt ‘bang’, zoals ik bijvoorbeeld wel een klein beetje angstzweet krijg wanneer ik naar ‘The haunting of hill house’ kijk. Echter kreeg ik wel een beetje een nare ongemakkelijke rilling over me heen dankzij deze vreemde rituelen en wezens. De goede CGI effecten maakten de wezens ook echt helemaal af! Welja, ik ben dus fan van de manier waarop alles gemaakt was, maar Boris vond de Geit-achtige versie van Satan eigenlijk helemaal niks. Smaken verschillen natuurlijk.

Vooral aflevering 5 sprong er voor mij helemaal uit. Het zorgde midden in het seizoen voor heel wat ontluikingen op vlak van personages. We leerden de familie Spellman beter kennen en kregen meer inkijk in ieders verleden en de banden met elkaar. De opbouw van deze karakters doorheen de serie is echt goed aangepakt. Niet alleen Sabrina zelf, maar ook de andere personages zoals de tantes en Ambrose zijn stuk voor stuk karakters waaraan je je zal gaan hechten als je de serie kijkt. Zelfs de vijanden van Sabrina zullen je bekoren, want ook zij zijn niet echt de klassieke ‘evil villains’. Het acteerwerk van de belangrijkste personages ook prima, maar dit steekt soms wel een beetje af tegenover de minder ervaren acteurs die eerder kleine rolletjes spelen.

Als ik enkele puntjes van kritiek moet geven dan moet ik toch wel zeggen dat de serie nogal ‘teen’ is. Het is duidelijk dat ze gemikt hebben op een bepaald publiek. Toch bleek de serie zo een groot bereik te hebben dat zich over alle leeftijden strekt.

Misschien was de serie om zo gericht te zijn op jongeren net een beetje té goor met momenten. De afleveringen zijn ook zeker niet diepzinnig, en de plot-twists zijn soms wat voorspelbaar, maar ik heb de serie toch gebingewatcht, wat wel wil zeggen dat die zeker een groot entertainment gehalte heeft.

Om het kort samen te vatten, deze entertainende serie is zeker en vast het kijken waard, en zorgde ervoor dat mijn halloween-lampjes toch nog een maandje langer konden blijven hangen hihihihi.

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

Even over…

71d2825d9f1e723b9152822b5b3ba3f7.png

Stan Lee.

Ik kan er gewoon nog steeds even niet over.

Misschien is het goed om even te schetsen wie deze bijzondere man was: Stan Lee (artistennaam) is geboren als Stanley Martin Lieber op 28/12/1922 in New York. Lee is vooral bekend geworden omdat hij samen met enkele anderen aan de grondslag lag van Marvel Comics. Zo gaf hij als strip-auteur en -tekenaar vorm aan enkele van de meest bekende superhelden zoals; Spider-man, Doctor Strange, De Hulk, Iron Man, Fantastic Four, X-men,…

Stan Lee was vooral uniek in zijn vak omdat hij als een van de eersten besloot om zijn superhelden ‘menselijk’ te maken. Hij gaf ze kwetsbare karakter eigenschappen en zorgde ervoor dat ook zij te maken kregen met onze alle-daagse gevoelens, zoals; verdriet, verliefdheid, hebzucht,… Ook moeilijke onderwerpen zoals bijvoorbeeld verslaving of armoede ging hij niet uit de weg.

Wat mij persoonlijk zo deed opkijken naar deze bijzondere man is dat hij in ieder interview zo bescheiden, maar toch ook zo zelfzeker over kwam. Hij was erg gelukkig dat hij in zijn leven heeft kunnen werken voor iets dat hij graag deed, en verkondigd deze boodschap dus ook écht overal waar hij aan het woord kon komen. In een interview met Larry King werd hem ook gevraagd naar welke personen Stan Lee zelf opkeek. Daarop antwoordde hij zonder te aarzelen: ‘Ik kijk op naar iedereen die ergens goed in is. Het maakt niet uit in wat. Al is het schrijven, tekenen, stropdassen knopen of iets van sport. Iedereen die iets gevonden heeft wat hem of haar gelukkig maakt en zich hiervoor inzet, is een voorbeeld voor anderen.’

Verder vertelde hij vaak dat hij vroeger dacht van zichzelf dat hij maar een onnozele job deed die niet echt bijdroeg aan de maatschappij. Toen later Marvel Comics een grote fanbase uitgebouwd had begon Lee steeds meer te beseffen dat zijn ‘simpele job’ duizenden mensen heeft geraakt en dat zijn superhelden een inspiratie bleken voor velen. Het klopt volgens mij ook wel, dat het belang van ‘entertainment’ vaak onderschat wordt. Het is net entertainment (in zijn vele vormen) dat mensen in deze tijden nog doet volhouden, en gelukt brengt in een wereld die verder ook maar al te vaak bestaat uit slechte gebeurtenissen. Dat hij via deze boodschap telkens mensen probeerde te motiveren voor het nagaan van hun dromen, is voor mij echt het toppunt van inspiratie. Hij is een eersteklas voorbeeld dat een droom niet persé een droom moet blijven, maar ook werkelijkheid kan worden als je genoeg volharding toont.

Stan, you will be missed.

Excelsior!

Netflix documentaire tips!

downloadHi!

Ik heb de laatste tijd nogal veel Netflix gekeken, zoals je misschien wel gemerkt hebt. Het leek alsof ik alle boeiende films al bekeken had, en daarom ben ik documentaires gaan kijken! Ik had al snel de smaak te pakken, en wil nu dus 10 van die intrigerende docu’s met jullie delen.

 

Being Elmo (2011)

elmo

Ja, je zou kunnen denken, oei Lauranne, jij kijkt naar rare dingen. Wel ik heb best veel tijd ’s avonds en ja… Nouja neen ik heb hier eigenlijk geen excuus voor. Dit was de leukste documentaire die ik ooit zag! Hij gaat over Kevin Clash, de uitvinder en speler van de allerschattigste muppet, namelijk ‘Elmo’! En blijkt nu dat Kevin net zo lief is als Elmo zelf! Een hele leuke ‘feelgood’ docu dus!

Before the flood (2016)

91TX4lA+1nL._RI_

Leonardo Di Caprio gaat zelf op ontdekking om de effecten van de klimaatverandering te onderzoeken. Ook praat hij met verschillende mensen om na te gaan hoe de opwarming van de aarde eventueel tegengegaan kan worden. Aan het woord komen onder andere Barack Obama, Paus Franciscus en Elon Musk.

Paris is burning (1991)

paris_is_burning

Deze documentaire is een echte klassieker. Hij gaat over de New York ‘Drag scene’ in Harlem. Het is een interessante inkijk in hoe deze subcultuur ontstaan is en hoe zij hun eigen taaltje, gewoontes en waarden en normen ontwikkelen. Je ziet hoe dit alles dan ook zijn plekje krijgt in the city that never sleeps.

Life, animated (2016)

Life-Animated-600x450

Deze docu is een ‘coming of age’ verhaal over Owen Suskind, die als kind niet wou spreken, tot zijn ouders erachter kwamen dat ze met hem konden communiceren door middel van Disney-films. Hij zet nu de eerste stappen naar zelfstandigheid.

 

Twinsters (2015)

gallery-1426628374-featured-mediumDit is een documentaire van Anaïs en Samantha, twee meisjes die elkaar via internet ontmoeten en denken dat ze een tweeling zouden kunnen zijn. Het is een heel ontroerende documentaire waarin de thema’s adoptie, familie, natuur vs opvoeding, en de kracht van sociale media heel mooi weergegeven worden.

Hot girls wanted (2015)

Deze redelijk choquerende documentaire werpt een blik op de porno-industrie en de jonge dames die hierin gelokt worden. Het geeft niet alleen het perspectief, de moeilijkheden en beweegredenen van de meisjes weer, maar bespreekt ook het standpunt van de mannen die hen hierin aan werk helpen.

Feminists, what were they thinking (2018)

feminists-what-were-they-thinking

Ik weet het ‘feminisme’ lijkt soms een beetje een leeg concept, aangezien het bedrukt lijkt te staan op iedere Bershka T-shirt die je ziet. Toch is dit een heel inspirerende documentaire, dat de feministen uit het verleden interviewt. Er komen onderwerpen zoals abortus, identiteit, racisme en moederschap aan bod, aangekaart door enkele bekende sterke vrouwen.

Trump: An American dream (2017)

9211dc968a38942f4a86f29caec5a9dde2bfba34
Dit is een miniserie die je een beeld geeft over hoe Donald Trump zijn imperium heeft opgebouwd. Een mening over de man kan je daarna dan zelf vormen ;).

 

Explained (2018)

MV5BNjU1NzYwMmQtMjEzMS00ODEzLWIxNzAtYjI3M2QwYWFmMTIwXkEyXkFqcGdeQXVyNDA4NzUyMzg@._V1_UY268_CR0,0,182,268_AL_Hah! Een antwoord op alle ‘waarom-vragen’ die we ons af en toe wel eens stellen. Explained is een serie die per aflevering een ander onderwerp kort en bondig bespreekt. In het eerste seizoen zien we zo bijvoorbeeld de volgende onderwerpen;  monogamie, cryptocurrency, dieeten, esports, het uitroepteken…

What the health (2017)

UntitledOké, deze is misschien hier en daar niet echt representatief omdat de documentaire zich afspeelt in Amerika. De voedingswetgeving staat daar niet bepaald zo op punt als bij ons in België, en de praktijken die daar gebeuren shockeren ons daardoor waarschijnlijk nog harder. De documentaire beschrijft diepgaand de voedselindustrie van Amerika en de bizarre samenwerkingsverbanden die daar soms deel van zijn.

De reisgidsen van Time To Momo

44480966_309691296515606_8818646372220665856_n

Hi!

Dit blogbericht is een beetje een appreciation post voor de ‘Time To Momo’ rijsgidsen.

Vroeger hoorden deze kleine mooie reisboekjes onder de noemer ‘100% Gids’. Omdat ze nu van naam en layout veranderd zijn, zijn de oudere drukken daarom te koop aan een heel voordelig prijsje in de Action. Ideaal dus als je ze nog nooit geprobeerd hebt en nieuwsgierig bent!

Wat ik zo fijn vind aan Time To Momo is dat er voor iedere wijk van een stad die je wilt gaan bezoeken reeds een wandeling uitgestippeld is. Deze wandelingen gaan langs verschillende ‘hotspots’ die onderverdeeld zijn in de categorieën; eten en drinken, bezienswaardigheden, shoppen en leuk om te doen. De adresjes die de makers van het boekje uitkiezen werden niet voor vermelding betaald. Dit wil dus zeggen dat het boekje is gemaakt door een volledig onafhankelijke redactie. Ook wordt er telkens samengewerkt met een ‘local’ die de te bezoeken stad tot in de puntjes kent. Dat een lokale bewoner de wandelingen mee heeft vormgegeven, kan je zeker en vast merken. Je wordt niet doorheen extreem toeristische straten geleid, maar toch slaagt het boekje erin om je geen enkele ‘highlight’ van de trip te laten missen. Je kan ook duidelijk zien dat waar je gaat ook de locals rondhangen om zich te amuseren. Dit is zeker en vast een groot pluspunt op vlak van bezienswaardigheden en restaurantjes, maar ook is het een meerwaarde om unieke lokale shopping-adresjes te ontdekken los van de grote ketens waar we iedere keer op reis weer in terecht lijken te komen.

Iedere route beschikt over een plannetje met een geschreven uitleg. Ook staat aangegeven hoe lang deze wandeling duurt en hoeveel kilometer ze bedraagt. Er is een korte beschrijving van het gebied waardoor gewandeld wordt, en welke hoogtepunten je toch best bezoekt wanneer je geen tijd/zin hebt om de volledige wandeling te doen. Wat ik ook erg aangenaam vind aan deze kleine boekjes is dat er aan elke stop op de kaart kort en bondig belangrijke informatie gekoppeld is, zoals bijvoorbeeld openingsuren, adressen en prijsindicaties. Verder is het boekje ook nog eens versierd met prachtige foto’s.

Enkele puntjes van kritiek zijn voor mij de beschrijvingen van de bezienswaardigheden maar ook de app. Wat de beschrijvingen van highlights betreft, zijn deze vaak erg beknopt. Ik begrijp dat ze dit doen omdat ze het boekje compact willen houden zodat je het overal makkelijk mee naartoe kan nemen. Voor mij is dit ook niet zo’n probleem want ik zoek meestal voor ik op reis vertrek al de belangrijkste zaken op en lees me hierover ook vaak in op internet. De beknopte beschrijving uit het boekje is voor mij daardoor gewoon een goede herinnering aan wat ik eerder al opzocht. Toch begrijp ik dat andere dit als een probleem zien.

De gratis app die bij elk boekje inbegrepen zit die gebruik ik eigenlijk nooit, omdat die het ook soms niet doet, of pas enkele dagen na het activeren in gang schiet. Tijdens korte citytrips is dit dus helemaal niet handig. Bij sommige telefoons doet de app het gewoon wel hoor, maar ik ben het nu wel gewoon zonder. Het lijkt me ook gewoon wat vreemd om de helft van je reis al wandelend naar je telefoon te lopen staren…

Al bij al zijn deze kleine puntjes van kritiek voor mij geen echte grote problemen, dus bij deze:

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

 

Deze diashow vereist JavaScript.