De reisgidsen van Time To Momo

44480966_309691296515606_8818646372220665856_n

Hi!

Dit blogbericht is een beetje een appreciation post voor de ‘Time To Momo’ rijsgidsen.

Vroeger hoorden deze kleine mooie reisboekjes onder de noemer ‘100% Gids’. Omdat ze nu van naam en layout veranderd zijn, zijn de oudere drukken daarom te koop aan een heel voordelig prijsje in de Action. Ideaal dus als je ze nog nooit geprobeerd hebt en nieuwsgierig bent!

Wat ik zo fijn vind aan Time To Momo is dat er voor iedere wijk van een stad die je wilt gaan bezoeken reeds een wandeling uitgestippeld is. Deze wandelingen gaan langs verschillende ‘hotspots’ die onderverdeeld zijn in de categorieën; eten en drinken, bezienswaardigheden, shoppen en leuk om te doen. De adresjes die de makers van het boekje uitkiezen werden niet voor vermelding betaald. Dit wil dus zeggen dat het boekje is gemaakt door een volledig onafhankelijke redactie. Ook wordt er telkens samengewerkt met een ‘local’ die de te bezoeken stad tot in de puntjes kent. Dat een lokale bewoner de wandelingen mee heeft vormgegeven, kan je zeker en vast merken. Je wordt niet doorheen extreem toeristische straten geleid, maar toch slaagt het boekje erin om je geen enkele ‘highlight’ van de trip te laten missen. Je kan ook duidelijk zien dat waar je gaat ook de locals rondhangen om zich te amuseren. Dit is zeker en vast een groot pluspunt op vlak van bezienswaardigheden en restaurantjes, maar ook is het een meerwaarde om unieke lokale shopping-adresjes te ontdekken los van de grote ketens waar we iedere keer op reis weer in terecht lijken te komen.

Iedere route beschikt over een plannetje met een geschreven uitleg. Ook staat aangegeven hoe lang deze wandeling duurt en hoeveel kilometer ze bedraagt. Er is een korte beschrijving van het gebied waardoor gewandeld wordt, en welke hoogtepunten je toch best bezoekt wanneer je geen tijd/zin hebt om de volledige wandeling te doen. Wat ik ook erg aangenaam vind aan deze kleine boekjes is dat er aan elke stop op de kaart kort en bondig belangrijke informatie gekoppeld is, zoals bijvoorbeeld openingsuren, adressen en prijsindicaties. Verder is het boekje ook nog eens versierd met prachtige foto’s.

Enkele puntjes van kritiek zijn voor mij de beschrijvingen van de bezienswaardigheden maar ook de app. Wat de beschrijvingen van highlights betreft, zijn deze vaak erg beknopt. Ik begrijp dat ze dit doen omdat ze het boekje compact willen houden zodat je het overal makkelijk mee naartoe kan nemen. Voor mij is dit ook niet zo’n probleem want ik zoek meestal voor ik op reis vertrek al de belangrijkste zaken op en lees me hierover ook vaak in op internet. De beknopte beschrijving uit het boekje is voor mij daardoor gewoon een goede herinnering aan wat ik eerder al opzocht. Toch begrijp ik dat andere dit als een probleem zien.

De gratis app die bij elk boekje inbegrepen zit die gebruik ik eigenlijk nooit, omdat die het ook soms niet doet, of pas enkele dagen na het activeren in gang schiet. Tijdens korte citytrips is dit dus helemaal niet handig. Bij sommige telefoons doet de app het gewoon wel hoor, maar ik ben het nu wel gewoon zonder. Het lijkt me ook gewoon wat vreemd om de helft van je reis al wandelend naar je telefoon te lopen staren…

Al bij al zijn deze kleine puntjes van kritiek voor mij geen echte grote problemen, dus bij deze:

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

 

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Netflix review: The curious creations of Christine McConnell

the-curious-creations-of-christine-mcconnell

JA JA JA! De temperatuur buiten mag dan wel weer naar 1000 graden gestegen zijn, het is OKTOBER! en dat betekent: H A L L O W E E N!

Excuse mijn caps-lock, maar ik heb de spooky spirit dan toch gevonden dankzij Christine McConnell! Ze was al een hele tijdje bekend vanwege haar populaire instagram-account waarop ze foto’s post van haar ietwat creepy baksels. En nu heeft ze haar eigen Netflix show!

Waar moet ik beginnen? Deze serie was een verrassing in de beste zin van het woord. In the Curious creations of Christine McConnel speelt Christine zelf de hoofdrol. Ze woont in een huis waarvan je de aankleding wel kan beschrijven als ‘Halloween-Chique’. Daar bakt ze duistere maar toch ook verrassend mooie taarten en koeken, zoals bijvoorbeeld een cookie-ouijabord, en een karkas-taart. Ondertussen beleeft ze avonturen met haar huisgenoten; Rankle de sarcastische gemummificeerde egyptische naaktkat-god, Rosie de niet zo erg charmante wasbeer, die ze ergens opgepikt heeft na een roadkillongelukje en als laatste Edgar de weerwolf. Deze hilarische sidekicks zijn als kers op deze heeeeel erg bizarre Netflix-taart gemaakt van legubere scruffy poppen! Ze hebben elk hun eigen persoonlijkheid en verhaal, wat de rode draad doorheen deze serie zeer goed maakt.

Ik moet wel zeggen, de dingen die McConnell maakt gaan van ‘ok dat moet lukken’, tot ‘nope, beginnen we niet aan’. Toch stoort dat niet, omdat het altijd best wel spannend is om te zien hoe ze haar creaties allemaal vanuit niks uitwerkt. Alle creaties passen ook netjes binnen het verhaal dat zich die afleveringen dan weer voltrekt.

Duistere humor, mooie kleding en taarten overal! Het is lang geleden dat ik een serie tegenkwam die zo erg aansluit bij mijn persoonlijkheid als deze!

Dit is een echte seizoens must-see!

rose.jpg

Netflix Review: Atypical

 

atypical-netflix

Hey hallo! Ben ik weer. Of ik te veel TV kijk? Misschien…

‘Atypical’ is een komisch drama dat gaat over Sam, een jongen met autisme, en zijn gezin.

In het begin was ik best wel enthousiast over de serie, ondanks dat Sam zelf misschien wel net iets té stereotyp werd voorgesteld. Hij vinkte alle hokjes volledig af; een vreemde obsessie voor pinguins, geen enkel begrip voor andere mensen, niet om kunnen met omgevingsprikkels zoals licht en geluid, spraakverwarring hier en daar. Diepgang en persoonlijkheid is bij het hoofdpersonage niet echt te vinden.

Ik vond het ook nogal bizar dat iemand met een relatief hoog IQ zoals dat van Sam toch nog zo sociaal onaangepast is. Daarmee bedoel ik natuurlijk niet dat het autisme zou verdwijnen bij mensen met een ‘normaal’ IQ, maar mensen zoals Sam hebben aan de leeftijd van 19 jaar best wel wat kennis van sociale rollen vergaard, lijkt me dan. Ik kan me voorstellen dat de serie voor jongere kijkers die zelf ook autisme hebben best wel deprimerend is. Sam wordt door het gebrek aan diepgang afgebeeld als een soort alien, los van enige emoties die hij daaromtrent zou kunnen ervaren. Een gebrek aan empathie is naar mijn mening niet gelijk aan een gebrek aan emotie op zich.

Wat de serie wel perfect heeft geportretteerd is de relatie tussen Sam en zijn zus Casey. Deze blijft Sam zien als mens. Ze zet zijn problematiek niet eerst en gaat niet altijd ‘voorzichtig’ met hem om. Casey maakt mopjes over dingen die hij niet snapt, plaagt hem, haalt hem uit zijn confortzone en zegt waar het op staat. Ik vond dit best een mooi voorbeeld voor ouders, om af en toe eens verder te kijken dan de stoornis zelf. Doorheen de serie zie je dat Sam duidelijk veel geleerd heeft van zijn zus, en dat hij erg naar haar opkijkt. Voor broers of zussen van kinderen met autisme is zij echt een mooi voorbeeld, en haar emoties zijn zeker wel erg herkenbaar.

Ondanks m’n bedenkingen ben ik blijven kijken naar de serie, omdat ik natuurlijk wel besef dat deze in eerste instantie bedoeld is om te entertainen. Dit merk je zeker wanneer het tweede seizoen verscheen werd zeer duidelijk dat wat in de pilot een heel erg apart verhaal leek te gaan worden, verviel in een typische Amerikaanse sitcom, met ietwat overdreven personages en gebeurtenissen.

Misschien om het kort te omschrijven vind ik de serie best wel toegankelijk, ze is grappig en geeft je op een luchtige manier inkijk in het leven van een gezin dat leert omgaan met een kind met een autismespectrumstoornis. Maar het geeft je soms ook het gevoel alsof je zit te kijken naar een ‘Autisme voor dummies’ boek, met vage algemene info.

Zucht, boekenbeurs…

2187761 (1)

Hi!

Je zou misschien denken, omdat ik de boeken de ik review meestal wel enthousiast de hemel in prijs, dat ik best een positief persoon ben.

ECHTER!!!!!

Niets is minder waar, ik ben best wel een beetje verzuurd hihi! Ik spuw wel graag eens mijn gal wanneer ik het met iets ernstig oneens ben. En laat ik vandaag nu eens zin hebben om te zeuren over de ‘gebeurtenis van het jaar’ voor menig boekenliefhebbers: ‘De Boekenbeurs’.

Wel neen, ik ga niet naar de boekenbeurs, tenzij ik gratis kaarten krijg, en daar is 1 grote reden voor: De boekenbeurs is saai.

Er gebeurt letterlijk niks tijdens de boekenbeurs. Na al die jaren slagen ze er gewoon nooit in om er iets hip en interessants van te maken. Ok, er worden wat auteurs uitgenodigd die wellicht je boek zullen tekenen, maar wordt er voor de rest misschien een leuke workshop georganiseerd? Of worden er interessante panels georganiseerd? Wel neen. En alsof dat nog niet genoeg is, zit er ook gewoon geen enkele logica in de ordening van de boeken. Wanneer je op zoek bent naar een specifiek genre of een goed boek moet je je soms een weg banen tussen 10000 sprituele reiskookboeken en nog wel meer zo vandie vreemde zaken, alvorens je vind naar waar je op zoek was. Maar toch moeten bezoekers om een of andere mysterieuze reden €10 betalen om in deze opgepropte papieren chaos te kunnen kijken. Enneh, sorry maar een boek kopen in de winkel of op internet is goedkoper, en daar moet ik niet voor langs de antwerpse ring staan schuiven.

NETFLIX review: Maniac

9403ab74fd279f5516a8f712d6bdbd47e22e2a02.png

Ik keek MANIAC op Netflix, en was onder de indruk!

Deze nieuwe Netflix-serie gaat over Owen Milgrim (Jonah Hill), een psychisch zieke, sociaal geïsoleerde man uit een welgesteld, maar disfunctioneel gezin. Het tweede hoofdpersonage is Annie Landsberg, een jonge mondige vrouw die vertolkt wordt door Emma Stone.

Maniac speelt zich af een bijzonder Manhattan (New York) in de nabije toekomst, waar huisvesting bijna onbetaalbaar is, en mensen geld proberen bij te verdienen op allerlei vreemde manieren, waaronder proefkonijn zijn voor nieuwe medicatie. De twee personages ontmoeten elkaar dan ook in zo’n medische organisatie, waarin ze testen ondergaan naar een oplossing voor alle menselijke pijn en lijden. Ze worden hier onder een soort ‘Pod’ geplaatst die zorgt voor dat de proefpersonen in verschillende andere dimensies terechtkomen. Of dit goed afloopt, dat laat ik dan maar aan jullie over om te ontdekken.

Ik bleef na de pilot vooral kijken omdat ik het Sci-Fi aspect van de serie erg intrigerend vond. Echter toen de serie verder ging, raakte ik toch vooral in de ban van de disfunctionele familiebanden en de moeilijke thema’s die aan bod komen zoals; psychische problemen, druggebruik, eenzaamheid, geluk vinden,… Ik vind het persoonlijk een kunst om een Sci-Fi verhaal toch zeer ‘humaan’ te maken, dit maakt het kijken dan ook een realistische beleving. Ook de verschillende dimensies vond ik ook helemaal geweldig. Je merkt ook duidelijk dat zowel Hill als Stone twee erg veelzijdige acteurs zijn, die deze chaotische rollen toch met veel gemak lijken te spelen.

Maniac lijkt op het eerste zicht een ingewikkelde en serieuze serie, maar er zit zeker ook heel wat humor in, dankzij de bizarre futuristische uitvindingen, een de bijzondere relatie die tot stand komt tussen de twee hoofdpersonages. Zoals je aan mijn uitleg wel kan afleiden, had deze verhaallijn bijzonder verwarrend kunnen uitdraaien, maar de visuals en mooie overgangen hebben er echt een kijkgenot van gemaakt.

Om de serie alvast kort te beschrijven:Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

Handige Bookish apps!

Ik merk de laatste tijd in mijn boekenkast hier en daar wat chaos. Of dit komt door de overvloed aan boeken die ik steeds blijf aankopen laat ik even in het midden. Ik merk wel dat ik de boeken tijdens mijn verhuis erg mooi per genre had gesorteerd, maar nu moet ik de nieuwe boeken die erbij blijven komen eigenlijk maar gewoon proppen en stapelen waar er nog plaats over is. Jaja, een nieuwe boekenkast kopen is hier waarschijnlijk de oplossing, zou je kunnen denken. Maar daar is momenteel geen optie wegens plaatsgebrek.

In de tussentijd bewaar ik dus orde in mijn boekenhoop dankzij deze handige apps!

Litsy

414R4FdJxqL

Dit is een app die een beetje weg heeft van instagram. Je kan er foto’s delen van boeken die je aan het lezen bent, en kan zo ook inspiratie opdoen van anderen. De app heeft ook een functie waarmee je je favoriete boek-quote’s kan bewaren.

Litsy is best een strakke app die heel erg visueel werkt. Het zit vrij simpel in elkaar en dat kan ik wel appreciëren.

Goodreads

246x0w

De Goodreads website is een gevestigde waarde voor iedere boekworm-millennial! Goodreads is in vergelijking met Litsy een pak functioneler. Deze app is lang niet zo esthetisch, maar heeft veel meer opties. Je kan bijvoorbeeld erg goed tracken welke boeken je hebt gelezen, nog wilt lezen, wat je van een bepaald boek vond,… Dit alles kan je dan ook van je vrienden zien.

Een fijne functie binnen deze app is dat je lid kan worden van boekclubjes, die maandelijks of per kwartaal samen een boek lezen en dit dan ook bespreken.

Libib

U0ALu167_400x400

Als je net zoals mij af en toe wel eens het gevoel hebt dat je boekenkast thuis niet echt gecategoriseerd is zoals je het in gedachten had, dan kan deze app je helpen. Je kan je boeken opdelen per categorië, en er is ook plaats voor notities en tags. Het fijne aan deze app is dat je je werk ook kan overzetten op je computer. Dit wil dus zeggen dat je alles extern kan bewaren en/of afdrukken.

Comixology

mzl.ttdtcoot.512x512-75

Deze app biedt je toegang tot een hele boel gratis comics, maar je kan ook binnen de app comics aankopen. De app is gebruiksvriendelijker dan sommige websites, omdat je de frames op vele manieren kan aanpassen zodat je voor jou makkelijk leesbaar zijn.

Audible

icons310px

Audible is een betalende app die je toegang geeft tot een onuitputtelijke collectie van audiobooks. Ikzelf ben echt superfan van audiobooks, zeker in de winter wanneer m’n handen te koud worden om in bed te lezen!(luxeprobleeeeeem!)

Scribd

scribd-squarelogo-1511909693801

Dit is een betalende app, maar je kan hem ook enkele dagen gratis uittesten. Deze app is vooral goedvoor mensen die net zoals ik te lui zijn om hun boek overal mee naartoe te nemen. De app geeft je toegang tot verschillende boeken, magazines, maar ook audioboeken.