De reizigers – Eleanor Limprecht

49900461_275666176424324_2128528531393609728_n

De reizigers vertelt het verhaal van Sarah en haar kleindochter Hannah, die samen op cruise gaan naar Sydney, de stad waaruit Sarah afkomstig is. Tijdens de reis vertelt Sarah haar kleindochter over haar jeugdjaren. Het boek wordt vanuit twee standpunten vertelt, en geeft je inkijk in het leven van Sarah, maar ook in hoe kleindochter Hannah interpretatie geeft aan dit bijzondere levensverhaal.

Sarah groeide op op een boerderij aan de buitenrand van Sydney. Omwille van financiële problemen moesten haar ouders verhuizen, en begon ze als jonge vrouw te werken als typiste voor het Amerikaanse leger, dat zich tijdens de oorlog in 1940 vestigde in Australië. Tijdens het werken leert Sarah een Amerikaanse man kennen. Die ontmoeting zal haar leven voor goed veranderen.

Doorheen het verhaal van haar oma heeft Hannah het gevoel dat het leven vroeger anders was. De tijd waarin wij momenteel leven is een tijd van planning en controle. Iedere reis wordt op voorhand uitgestippeld, we weten dankzij sociale media wat iedereen wanneer aan het doen is, enzovoort. Vroeger leefden mensen van dag tot dag en werd alles niet zo overdreven geanalyseerd. In Hannahs ogen lijkt deze manier van leven een spannend avontuur. Waar ze echter geen oog voor lijkt te hebben, is de onzekerheid die het ongeplande leven van haar oma met zich meebracht. Meermaals probeert ook oma, net zoals Hannah, om controle te winnen over haar leven. Dit loopt soms dan ook af in overhaaste of foute beslissingen, maar welke die zijn dat laat ik dan maar aan de lezer over.

Wat ik tijdens het lezen van dit boek een grote meerwaarde vond, is dat de plaats van vrouwen in de maatschappij doorheen de jaren op een subtiele manier vergeleken werd. Zowel Sarah als Hanna bespreken onderwerpen zoals werken, een gezin hebben, kleding, studies, seksualiteit,… Hieruit vond ik het persoonlijk wel erg confronterend om te zien dat het beeld dat de maatschappij heeft over de ‘vrije vrouw’ momenteel eigenlijk nog ver van de realiteit ligt. Helemaal zelf vanaf 0 carrière opbouwen is de dag van vandaag voor een vrouw nog steeds bijzonder moeilijk. Als iemand er dan toch in geslaagd is om carrière te maken, lijkt het bijna onmogelijk om dat dan ook nog te kunnen combineren met een gezinsleven. Maar al te vaak worden die vrouwen beoordeeld door anderen en worden deze slechte moeders genoemd.

Dit verhaal heeft me dus echt geraakt! De vergelijkingen zijn subtiel, maar komen wel hard binnen. Het was heel erg confronterend om te lezen hoe beide vrouwen op hun manier probeerden om te gaan met controle, verlies, loyaliteit. Het boek omvatte zo veel belangrijke onderwerpen en gevoelens die zo cruciaal zijn voor een mensenleven, maar tegelijk ook erg onderschat worden. Ik geef toe dat ook ik af en toe een traantje gelaten heb tijdens een aantal pijnlijk herkenbare passages. Het verhaal zet echt aan tot nadenken, en al bevat niet ieder hoofdstuk evenveel actie, het verhaal blijft je toch vasthouden tot de laatste pagina.

Om het kort samen te vatten,

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 9789400510395 ❀ Roman ❀ A.W. Bruna 2018 ❀ 320 blz. ❀

Digitaal Ontmaagd – Sarah Van Gysegem

49110257_747048978995060_8477223813950472192_n.png

Ik kreeg dit boek onlangs toegestuurd, vervolgens ben ik ermee onder m’n dekentje aan de kerstboom gekropen, en er niet meer vanonder gekomen tot ik dit boekje uit had! Ik begon eraan met het idee dat het interessant zou worden, maar voor mij overtrof het alle verwachtingen! Digitaal ontmaagd is een gids die ouders moet helpen om je pubers te begrijpen in deze nieuwe digitale, seksuele wereld. De thema’s in dit boek zijn erg divers, en gaan van online daten, tot sexting. Het boek is aangevuld met illustraties van Marloes De Vries, prachtige prenten die vooral humoristisch zijn, maar soms ook wel een beetje raken door hun harde waarheid.

In zowat alle hoofdstukken worden voorbeelden uit het echte leven aangehaald, vervolgens geeft Sarah haar eigen kijk weer op de casus. Ze geeft dan ook praktische tips mee over hoe je het onderwerp het beste met je puber aanpakt. Doorheen de verschillende thema’s blijkt communicatie wel de rode draad te zijn volgens Sarah. Het boekje is dan ook een echt pleidooi om het taboe rond het digitale (seks)leven van tieners te doorbreken. Je tiener proberen begrijpen en begeleiden in zijn digitale wereld is dus de boodschap. Natuurlijk wordt er wel een onderscheid gemaakt tussen wat privé is, of niet door de beugel kan.

Naast de communicatie-tip worden er nog veel meer praktische en duidelijke tips aangehaald, die voor de ouder de drempel rond dit onderwerp naar mijn mening zeker en vast zouden kunnen verlagen. Ik moest vooral lachen om de geniale tip die ze gaf om je kind het advies te geven via een ‘meme’ nee te durven zeggen tegen leeftijdsgenoten, wanneer zij vragen om privé foto’s door te sturen. Dit is een prachtig voorbeeld van een super bruikbare en leeftijdsaangepaste tip, zalig gewoon!

Wat dit boek verder zowel informatief als entertainend maakt is dat Sarah niet alleen gebruik maakt van anekdotes over haar kinderen, maar ook terugblikt naar haar eigen kindertijd. Af en toe slaat ze echt de nagel op de kop wanneer ze de kinderen van nu gaat vergelijken met de kinderen van toen. Ook ik moest af en toe wel eens gniffelen tijdens het lezen, omdat het boek met momenten ook wel eens de grappige kant van het zijn van ouder in de verf zet! Naast het grappige aspect moet ik ook zeggen dat ik misschien af en toe wel een beetje geschrokken was door de harde cijfers die Sarah af en toe voorlegt. Ik moest toch even slikken toen ik las dat 1 op 4 jongens het normaal vindt om naaktfoto’s die zij ontvangen hebben aan hun vrienden te tonen.

Wat ik een meerwaarde vind aan dit boekje is dat je op het einde van het hoofdstuk telkens nog een lijst krijgt met handige leestips en webadresjes. Moest je na Sarah’s uitleg nog meer te weten willen komen over één specifiek onderwerp, heb je dus nog heel wat leesmateriaal om je in te verdiepen.

Kortom,

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

 

❀ ISBN 9789461318541 ❀ Ouders van tieners ❀ Van Halewyck 2018 ❀ 200 blz. ❀

Lampje – Annet Schaap

48906522_1186935624804767_843172238495580160_n.png

Ik las onlangs het boek ‘Lampje’ en het maakte me helemaal gek!

Lampje woont samen met haar vader in de vuurtoren van een klein havenstadje. Tijdens een stormachtige nacht is het licht in de vuurtoren niet aangegaan. Dit zorgde ervoor dat een schip in moeilijkheden kwam, en Lampje’s vader hiervoor gestraft werd. Hij werd opgesloten in de vuurtoren, en Lampje kwam terecht in een, op het eerste zicht nogal eng, pleeggezin. Omdat in het dorp geroddeld wordt dat er in het torenkamertje van haar pleeggezin een verschrikkelijk monster zou wonen, gaat Lampje op verkenning. Wat ze daar tegenkomt blijkt dan toch geen monster te zijn, maar de ontmoeting is het begin van een vriendschap, die een heel groot avontuur met zich mee zou brengen.

De auteur, Annet Schaap, is gekend van tekeningen uit menig kinderboek, maar heeft nu haar schrijversdebuut gemaakt met Lampje. Dat dit haar debuut is, zou je niet zeggen, want het lijkt alsof ze nooit anders gedaan heeft! Schaap kiest haar woorden zorgvuldig uit, en gebruikt prachtige beeldspraak die de toch wel soms heftige thematiek luchtig maakt. Klassieke woordenschat en poëtische zinnen spelen een grote rol in dit boek.

Lampje is een echte ode aan de ‘weirdo’s’, ze is een perfect voorbeeld om aan je kind te tonen dat het gewoon oké is om jezelf te zijn, met je goede, maar ook minder goede kantjes. Lampje is een bijzonder kind met een apart leven, en dat vind ze helemaal oké. Zelf schrikt ze ook niet van mensen die anders zijn. Als persoon die zichzelf misschien af en toe als vreemd zou beschrijven, kwam de band met het hoofdpersonage dan ook erg snel. Maar naast mezelf, denk ik dat ieder kind zich in het personage wel in zal kunnen herkennen.

Net zoals het geweldige karakter van Lampje, laat eigenlijk geen enkele ontmoeting in het boek je koud. Ieder personage is doordacht en heeft op zijn manier een charme en een achterliggend verhaal. Zelfs de ‘slechterik’ in het verhaal blijkt toch niet zo boosaardig te zijn als je eerst zou denken.

Eén van de belangrijkste thema’s uit het boek is ‘het verleden een plaats geven’. Lampje gaat over loslaten, maar tegelijk ook blijven koesteren van herinneringen. Het hoofdpersonage ondervindt doorheen haar avontuur de betekenis van familie, loyaliteit en onvoorwaardelijke vriendschap. De boodschap van het geloof in de krachten van iedere persoon is een onderwerp dat ook ik met veel plezier aan kinderen zou willen toedragen

Het plot is heel subtiel naar binnen geslopen, en heeft me vol spanning meegenomen tot op de laatste pagina. Lampje was echt een zalige reis doorheen de kleine wereld van een meisje met heel veel moed en vertrouwen in de goedheid van de mens. Hierbij helpen de mooie illustraties je op weg om je verbeelding een handje te helpen.

Kortom, koop dit boek alsjeblieft voor een kind, jouw kind, of een ander kind, maakt niet uit welk kind! Zodat je een excuus hebt om het gewoon lekker zelf te gaan lezen!

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5
ISBN 9789045120379 Jeugd vanaf 10j Querido december 2017 328 blz.

Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn – Davide Morosinotto

48420170_2084265248326267_8963600315869822976_n.png

Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn is een echt avonturenboek. Het mysterie speelt zich af in de verenigde staten, in het jaar 1904. In Louisiana wonen Te Trois, Eddie, Petit en Julie op het platteland in een klein moerasdorpje. Daar vissen ze een blikje op, waar 3 dollar in blijkt te zitten. Echter hadden ze natuurlijk niet verwacht dat die 3 dollar het begin zou zijn van een bijzondere tocht. Ze besluiten om een revolver te bestellen uit de populaire postordercatalogus van ‘Walker & Dawn’. In de plaats van die revolver, krijgen ze helaas een verkeerd pakje toegestuurd. De kapotte horloge die daarin zat zou hun wereld voor goed gaan veranderen. De vier gaan op zoek naar het magazijn van Walker & Dawn, om het verkeerde pakje terug te brengen.

Het boek is gebouwd uit 4 delen, die elk verteld worden vanuit het oogpunt van een andere hoofdrolspeler. Dit zorgt ervoor dat je een goede band kan ontwikkelen met alle belangrijke personages, want hier maakte ik me in begin wel een beetje zorgen over. 4 hoofdrollen zijn voor een kinderboek best wel veel. Echter blijkt dat elk van de vier heeft zijn eigen verhaal, gedachten en emoties, en dat zorgt ervoor dat ieder deel je een verfrissende kijk geeft op het verhaal. Wat verder nog bijzonder is aan het boek is dat de schrijver de minpunten van het leven in de jaren 1900 niet uit de weg gaan. Dat discriminatie en seksisme toen de norm was, is dan ook af en toe wel te zien doorheen het verhaal. Al te shockerend is dit gelukkig niet, en in het begin van de boek vind je alvast een disclaimer van de vertalers, waarin ze uitleggen dat dit alles toen helaas zeer gewoon was.

Wat ik aan dit jeugdboek wel fijn vind, is dat hij ondanks zijn dikte wel telkens het plot rustig blijft opbouwen. Het boek blijft spannend tot op het einde. Ook het grafische aspect is zeker een enorm pluspunt! De mooie tekeningen die voor ieder hoofdstuk geplaatst zijn zorgen ervoor dat kinderen goed kunnen volgen tijdens de reis naar het mysterie. Het zijn fijne houvasten doorheen dit dikke boek.

Kortom, zoek je nog een kinderboek voor onder de kerstboom, dan is dit zeker en vast een aanrader!

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 9789059246003 ❀ Baeckensbooks 2018 ❀ 10-15 j. ❀ 478blz. ❀

Mythos – Stephen Fry

46086811_482812032127027_5165313101087637504_n.png

Jajajaaa! Stephen Fry maakte iets dus ik MOEST het hebben!

Ik moet eerlijk zeggendat ik toch een of andere fascinatie ontwikkeld heb voor mythologie doorheen mijn jeugd. Wanneer het over hervertellingen gaat heb ik er dan ook al best veel gelezen. De tijd van Percy Jackson ligt nu al even achter mij, en er zijn ondertussen toch echt al literaire pareltjes gepasseerd. Als ik eerlijk moet zijn had ik toch wel schrik dat na het lezen van de Noorse mythen van Neil Gaiman, Stephen Fry hier echt niet aan kon gaan tippen. Echter hebben de twee auteurs een heel andere schrijfstijl en invalshoek gekozen, dus was dit een zorg voor niks.

Iedere generatie heeft op een bepaald moment wel een schrijver die besluit om de Griekse mythologie nog eens te gaan herschrijven. Dit gebeurt al sinds de jaren 1800. Hebben we er dan écht nog eentje nodig? Zou je kunnen denken. Wat maakt de van Stephen Fry dan uniek? Wel, Fry bespeelt de duffe oude verhalen door ze op een subtiele wijze te linken aan zeer actuele thema’s. Verder heeft hij in dit boek ook weer een pluim verdient voor zijn geweldige woordkeuzes en geestige vertelwijzen! Wanneer hij het boek dan zelf ook nog eens voorleest in zijn audioboek, wordt dit nog eens extra uitvergroot!

Mythos bestaat uit een kleine verzameling van bekende en minder bekende Griekse mythologische verhalen. Deze zijn herschreven op een moderne, luchtige manier. Er is dus voor alle duidelijkheid geen sprake van een herinterpretatie van de mythen of een verhaal dat daarop ‘geïnspireerd’ is. Laat ik ook alvast meegeven dat de verhalen die de meeste mensen kennen, zoals de odyssee, het verhaal van de minotaurus, de historie van Oedipus, niet in het boek voorkomen. Het is dus een klein beetje misleidend om het boek te gaan vergelijken met de Noorse Mythen van Neil Gaiman, aangezien deze eerder de grote verhalen bespreekt.

Verder zou ik iedereen aanraden om in dit boek de voetnoten écht te lezen. Ze deden me meermaals gniffelen hier in mijn zeteltje! Sla ze dus niet over!

Om het kort samen te vatten,

Stephen Fry, ik wacht op een vervolg!

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

Ik ben Eleonor Oliphant (en met mij gaat alles goed) – Gail Honeyman

IMG_20181010_215726597.png

Hi!

Ik was op bol.com op zoek naar een boek dat al een tijdje op m’n wishlist stond. Toen ik het wou bestellen bleek dat ik 1 gratis boek kon kiezen uit een bepaalde selectie Engelstalige boeken. Omdat ik niet echt iets in gedachten had nam ik maar een boek waarvan de kaft en titel me ietwat aansprak, Ik ben Eleonor Oliphant (en met mij gaat alles goed). Dit bleek een aangename speling van toeval (want ik geloof nu niet bepaald in het lot) te zijn, want het boek heeft me echt een fijne leeservaring gegeven!

Het hoofdpersonage, Eleonor, is 29 jaar en werkt als administratief medewerker in een grafisch ontwerp-bureau. Eleonor is iemand die je wel als introvert kunt beschouwen. Ze heeft in ruim een jaar geen bezoek meer gehad in haar appartement, maakt op haar werk af en toe conversatie omdat het moet, maar haar lunch eet ze liever op zichzelf. Als ze telefoontjes krijgt zijn deze voornamelijk van haar moeder.

Eigenlijk is Eleonor ook best een vervelend personage. Ze is onbeleefd, gemeen, en sociaal onaangepast. De gedachtegangen die ze heeft zijn echt hoe Boris het zou beschrijven ‘br00tal’. Echter is het als lezer helemaal niet de bedoeling dat je Eleonor leuk zou vinden. Naarmate het verhaal vordert en je erachter komt waarom ze zo is, kan je steeds meer begrip voor haar opbrengen.

Op een bepaald moment probeert ze haar grenzen te verleggen en gaat ze met een collega op date. Echter tijdens de date komt ze een andere man, een muzikant, tegen. Ze is niet persé verliefd op hem maar ze denkt wel dat hij haar leven kan veranderen. hem en heeft het gevoel dat als ze elkaar echt zouden ontmoeten hij hetzelfde over haar zou denken. Hij zou haar leven volledig maken. Het gaat in het verhaal volgens mij niet zo zeer over een relatie die ze wilt met deze man, maar het lijkt alsof ze zoekt naar iemand die haar leven beter kan maken. Eleonor wilt een kans op een nieuw leven.

Op een dag helpt Eleonor samen met haar collega Raymond een oude man die op straat een ongeluk heeft gehad. Het was voor mij een fijne meerwaarde in het verhaal om te zien hoe hierdoor de vriendschap tussen deze drie personen ontluikt.

Verdere thema’s in het boek zijn ook ontkenning, trauma en therapie. Lezen hoe moeilijk het voor Eleonor is om haar verleden te herbeleven in de therapie die ze krijgt, vond ik enorm aangrijpend. Dit boek was voor mij weer even een herinnering aan het probleem dat zo veel mensen omwille van hun moeilijke leefomstandigheden buiten de mazen van het net terechtkomen. Vaak voelen kinderen in in een problematische opvoedingssituatie zich nergens echt thuis, en dit gevoel blijft vaak voor een groot deel van hun leven hangen.

Ik vond het verhaal van Eleonor best confronterend. Af en toe moest ik het boek even naast me neerleggen omdat ik niet meer verder kon lezen. Het hoofdpersonage is een outcast, een type persoon waar al veel boeken over geschreven werden. Maar meestal blijken de meeste outcasts in boeken eigenlijk wel erg leuk en sympathiek, maar zijn ze vooral misbegrepen. In dit boek is dat echter niet het geval. Eleonor is echt een irritant personage, en je begrijpt waarom haar collega’s haar helemaal niet leuk vinden. Voor mij was het dan ook echt een meerwaarde om ook dit soort personage te leren kennen in haar context.

Als ik een punt van kritiek mag geven, laat het dan zijn dat trauma niet het enige is wat iemands leven beschrijft. Ik weet niet of het zo realistisch is om te denken dat een trauma dat zo hard wordt verdrongen door het hoofdpersonage toch zoooo veel effect heeft op letterlijk alle vlakken in haar leven… voor iemand die een hoog IQ lijkt te hebben is de aanpassing aan haar omgeving toch echt minimaal. Zeker wanneer ze er dan in slaagt om vrienden te worden met Raymond was voor mij een klein beetje vreemd. Eleonor heeft best veel verschillende situaties doorstaan, pleeggezin, school,… en toch blijft ze sociaal compleet onaangepast.

Niet tegenstaande de bedenkingen die ik heb, vind ik het boek zeker en vast het lezen waard. De personages en hun context worden met perfecte timing beetje per beetje op je losgelaten, en nemen je helemaal mee in hun leefwereld!

Een lied voor Achilles – Madeline Miller

44603303_564303787356579_8255075375118286848_n.png

Hi!

Ik kocht dit boek in Rotterdam samen met Freya. Ik denk eigenlijk dat het voornamelijk meenam omwille van de mooie en shiny kaft (sorry ik weet dat dit niet oké is, maaarrrrr ik ben zo zwak)! Het verhaal is een soort ‘moderne adaptatie’ van de Griekse Ilias, het bekende werk van Homerus.

Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van Patroclus. Dit is een geweldig personage met een erg aparte en pure blik op de wereld. Patroclus is niet bepaald heel erg mooi, en ook niet slim. Hij is het kind van een vrouw met een verstandelijke beperking en zijn vader, koning Menoetius. De band met zijn ouders was niet echt sterk. Wanneer Patroclus in zijn jeugd per ongeluk een jongen doodt, wordt hij verbannen naar het hof van koning Peleus, de vader van de gekende Achilles.

In het paleis leert Patroclus Achilles kennen, en de twee worden beste vrienden. Deze vriendschap groeit vervolgens uit tot een liefdesverhaal met vele beproevingen. Achilles werd gestuurd om een centaur te verslaan, en eens hij volwassen is werd hij uitgehuwelijkt. Ondanks dit alles bleven de twee onafscheidelijk.

Later besloot Helena van Sparta om te vluchten met Paris, de Trojaanse prins. Dit zorgde ervoor dat de Grieken (door een verbond) de oorlog moesten verklaren aan Troje. Dan komt het klassieke verhaal steeds meer naar de voorgrond. Achilles gelooft erin dat dit zijn moment is om de voorspellingen die over hem gemaakt zijn waar te maken. Hij zou de ‘Beste der Grieken’ worden, en daarmee eeuwige roem en onsterfelijkheid verdienen. Hier heeft Patroclus het heel erg moeilijk mee. Hij is helemaal niet zo’n held als Achilles, maar hij wilt zijn geliefde niet alleen laten strijden. Patroclus besluit om aan de zijde van Achilles te vechten, en hij blijkt uiteindelijk nog een beslissende rol te spelen in de oorlog.

Wat ik zo fantastisch vind aan dit boek is dat je het intense gevoelige ik-personage Patroclus en al zijn gedachten en emoties al kan volgen van kleinsaf. Voor mij was Patroclus in de Ilias niet bepaald een personage dat de aandacht trok. Aan het taalgebruik in het oude verhaal kon je wel afleiden dat hij en Achilles een liefdesrelatie hadden, maar dit was me toch niet echt zo duidelijk. De auteur heeft de persoonlijkheid van Patroclus dus echt mooi vormgegeven, net zoals vele andere personages in het boek. Omdat de hoofdpersoon zo gevoelig is kan je je ook heel goed inleven in de situatie, die eigenlijk (zoals vele mythologische verhalen) vrij bizar is. Ik vind dit persoonlijk een enorme sterkte aan het boek, het slaagt er telkens in om deze ietwat vreemde verhalen toch te vermenselijken.

Ik ben echt verliefd geworden op dit boek! Ondanks dat je eigenlijk al weet hoe het verhaal afloopt (als je iets van Griekse mythologie kent, that is), word je toch volledig meegesleept en hoop je dat het misschien toch een ander einde kent.

Dit was voor mij zeker en vast één van de beste reads van 2018!

Kortom:

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5