Tegenwoordig heet iedereen Sorry – Bart Moeyaert

Bianca is 12 jaar oud en houdt van de TV serie ‘Hier bij ons’. Ze heeft ook een broertje, met een haf hart. Zijn naam is Alan. Alan moet rustig blijven, maar wanneer dat niet lukt staat er in de woonkamer een zuurstofapparaat klaar. Ohja, Bianca’s moeder zegt dat haar dochter een handleiding heeft.

Wat Moeyaert vooral in zijn schrijven laat doordringen, is hoe boos Bianca is. Ze schreeuwt en vecht om de aandacht waarvan ze vind dat ze die verdient. Frustratie en onmacht beklijven je echt tijdens het lezen van dit boek. Ondertussen probeert ook haar gescheiden moeder haar weg te vinden in haar nieuwe leven. Het verhaal speelt zich af op het moment dat Alan bezoek krijgt van zijn vriendje Jazz. Zijn moeder, Billy King, een actrice uit ‘Hier bij ons’ zet hem af bij Bianca en Alan thuis, en verandert daarmee iets in het leven van Bianca. Boosheid maakt plaats voor vechtkracht, en Bianca lijkt niet langer onzichtbaar te willen zijn. Iets in het bezoek van Billy maakt dat ze zichzelf niet meer wil wegcijferen. Bianca wil het anders.

Dat Moeyaert prijzen gewonnen heeft met dit werk verbaast me niet. Het is erg rauw, het beschrijft een specifieke periode in het leven van een gebroken, dysfunctioneel gezin. Één specifiek moment in het leven van een jongere, wat haar vormt tot wat ze later zal worden. Er gebeurt niet bijster veel, tot je verder kijkt, dieper kijkt.

Of het zozeer een jeugdboek is weet ik niet goed, ik vond het best hard en confronterend, herkenbaar voor een specifieke doelgroep, maar daarbij eerder pijnlijk in de plaats van geruststellend of hoopgevend. Ik denk niet dat ik dit boek aan jongere mezelf zou willen geven.

Als volwassene heb ik wel erg genoten van het luisterboek, voorgelezen door Bart Moeyaert. Ik denk dat het zeker een meerwaarde was om het van hem te horen, omdat zo geen enkel gevoel in het verhaal verloren ging.

❀ ISBN 9789021415154 ❀ Jeugd ❀ Querido ❀ 136 blz. ❀

Een jongensleven – Stephen Fry

Dit boek werd al uitgegeven in 1997, in zijn originele taal heette het ‘Moab Is My Washpot’.

Waarom het boek nooit eerder naar het Nederlands werd vertaald blijft me een raadsel, want wat een literaire parel is ook dit geweldige schrijfsel.

Fry beschrijft er zijn eerste 20 levensjaren in, zoals geen enkele andere auteur dat kan. Al sinds ik als tiener zijn Quizshow QI ontdekte stal Fry mijn hart. Vanaf dan besloot ik obsessief zijn boeken begon te verzamelen en ieder luisterboek van hem verslond als een gek.

Ook dit boek deed het weer voor mij, hoe ontroerend, pijnlijk, rauw en hilarisch hij zijn leven neerpent, het bezorgt me telkens weer uren plezier. Doorheen dit verhaal ook weer inspireert Fry mij door zijn woordkeuze, zowaar poëtisch vind ik het hoe hij erin beukt dat je je écht niet hoeft te excuseren voor wie je bent en wat je doet. Jezelf zijn is oké, al voldoe je niet aan de standaard die anderen als ‘normaal’ zouden beschouwen.

Fry beschrijft de Engelse middenklasse en de kostscholen waarop hij tijdens zijn jeugd verbleven heeft. Hij beschrijft uitvoerig de vriendschappen die hij er maakte, de eerste verliefdheden, de moeilijkheden die hij ervoer omdat hij zich ‘anders’ voelde dan de anderen. Inclusief bullebakken, maar ook steunende leerkrachten die opkwamen voor de zwakkeren. Ondanks het verschil in tijdsgeest blijft het verhaal ook voor mij herkenbaar.

De manier waarop Stephen Fry in zijn boek het concept ‘taal’ bespreekt en welk belang dit heeft in zijn leven, geeft me echt kippenvel. Ik kan me erg inleven in hoe hij houdt van taal, maar ook hoe hij er zich in frustreert, omdat woorden vastgelegd zijn en niet altijd précies beschrijven hoe hij zich voelt. Sommige emoties zijn niet in taal uit te drukken. Daarbij geeft iets zoals muziek een tweede dimensie aan je boodschap. Naast de taal is er ook de sfeer die instrumenten met zich meebrengen… Haha, ik zou uren kunnen doorgaan over mijn interpretatie van dit verhaal, maar laat ik het hier nu maar bij houden.

Ergens in de helft van het boek bedacht ik me dat het wel leuk zou zijn als ik enige illustraties kon zien, want als Vlaams meisje heb ik natuurlijk (naast de scenes uit Harry Potter) geen beeld van hoe zo’n Engelse school er dan wel uit moest zien. En ja hoor, daar waren ze, foto’s uit Fry zijn jeugdjaren. Héééérlijk vond ik dat. Wat er precies op staat, laat ik aan jullie om te ontdekken!

❀ ISBN 9789400404274 ❀ Biogriafie ❀ Thomas Rap Standaard Uitgeverij ❀ 448 blz. ❀

Fluisternetwerk – Chandler Baker

Sloane en haar collega’s werken al jaren als advocaten bij Truviv. Het plotse overlijden van hun directeur zou wel eens kunnen betekenen dat hun baas, Ames, misschien de leiding over het bedrijf zou kunnen krijgen.

Ames heeft een reputatie seksuele intimidatie en blijkt zijn vrouwelijke collega’s niet altijd even fair te behandelen. Sloane en enkele anderen besluiten om een beweging in gang te zetten die wel eens catastrofale gevolgen zou kunnen hebben. Ieders leven blijkt niet meer hetzelfde te zijn na de ontmaskering van de man die zijn positie gebruikt om vrouwen te intimideren en manipuleren.

Het boek bestaat uit aan de ene kant verhoren, aan de andere kant het werkelijke verhaal. Dit format hield me echt geboeid doorheen het lezen omdat het zorgde voor kleine cliffhangers aan het begin van ieder hoofdstuk. Doorheen het verhaal zorgde de auteur ook voor de nodige plottwists en werden er heel herkenbare en ‘likeable’ personages neergepend. Ik kon me in ieder personage wel vinden, en hield van het detail waarmee ieders leven en motieven werden uitgediept. Het boek bleef heerlijk spannend tot het einde, maar was niet overdreven complex of langdradig.

Dat het boek een TV Serie krijgt uit het productiehuis van Reese Witherspoon verbaast me niet, want het heeft alle kwaliteiten in huis om in meerdere delen de kijkers te blijven boeien.

❀ 9789400511217❀ Roman ❀ Standaard Uitgeverij Bruna ❀ 336 blz. ❀

Mijn broer heet Jessica – John Boyne

Ik las dit jeugdboek van Lannoo, bedoeld voor jongeren vanaf ongeveer 12 jaar oud.

Mijn broer heet Jessica is een boek dat het verhaal vertelt van Sam en zijn broer Jason. Sinds kleinsaf zijn de twee onafscheidelijk, tot Jason opbiecht dat hij zich al zijn hele leven lang een meisje voelt. Zijn ouders begrijpen maar moeilijk hoe je je zo kan voelen en ook broer Sam’s klasgenootjes plagen hem met zijn ‘speciale’ broer.

Bovenop deze verwarrende situatie besluit moeder, die staatssecretaris is, een gooi te doen naar het premierschap. Een transseksueel kind hebben blijkt op dat moment misschien niet het allerbeste uithangbord voor haar campagne. Omdat Jason zich niet meer thuis voelt besluit hij om een tijdje bij zijn tante Rose te gaan wonen, waar hij helemaal zichzelf mag zijn.

Dat het boek geschreven is uit het standpunt van de 13-jarige Sam maakt het transgender-thema erg laagdrempelig. Sam stelt zichzelf en zijn omgeving de meest simpele vragen, zoals of een meisje dan een piemel kan hebben, of of Jason dan nog wel zijn ‘broer’ mag genoemd worden…

Hoe het acceptatieproces van ieder gezinslid precies verloopt laat ik maar aan de lezer over, want het boek is best bijzonder qua opbouw. Het verhaal is ‘to the point’, niet te veel extra informatie, perfect om kinderen te laten stilstaan bij de dappere weg die transgender kinderen en jongeren afleggen om zichzelf te kunnen zijn.

Dit boek bleek op twitter voor veel controverse te zorgen omdat een groot deel van de transgender community het boek te stereotyp vond. Er werd o.a. gezegd dat Boyne geen idee heeft hoe het is om trans te zijn. Ik denk dat ik deze kritiek wel kan begrijpen, maar ik ben er ook van overtuigd dat Boyne niet té diep moest verdwijnen in de complexiteit van de levens van deze kinderen, omdat dat ook niet geschikt is voor het doelpubliek dat hij wou bereiken met zijn verhaal. Voor mij was het echt een beetje ‘less is more’, omdat er echt wel een taboe berust op dit thema. Voor een eerste kennismaking van kinderen met dit onderwerp is het voor mij dus zeker en vast prima.

❀ ISBN 9789022587546 ❀ Jeugd ❀ Meulenhoff Boekerij ❀ 240 blz. ❀

De kunstmeisjes – Kooiman, Maciesza, Schuiten-Kniepstra

Ik kende de kunstmeisjes al even van hun blog en instagrampagina, dus ik hoorde dat ze een boek zouden uitbrengen was ik alvast erg enthousiast!

De dames noemden zichzelf Kunstmeisjes, met een knipoog naar de denigrerende spraak die wel eens over vrouwen in de kunst wordt gebruikt. Zogenaamde ‘Gallerina’s’ zijn ze allerminst, want wauw, wat weten ze me te boeien! Deze vrouwen hopen om met hun boek hun lezers via een vleugje humor en wat spitsvondigheid over de drempel van een museum of een gallerie te krijgen.

Ik kreeg het boek te pakken en begon dan ook gretig te lezen. Heerlijk vind ik het hoe deze dames ervoor zorgen dat kunst relevant en toegankelijk wordt voor een jonger publiek. In hun boek geven ze de lezer een selectie van hun favoriete werken. Ze kiezen hierbij voor verschillende formats, en kiezen dus niet alleen voor schilderijen, maar ook voor beeld en film. Verwacht je niet aan een hautaine kritisch boek, want de Kunstmeisjes beschrijven de werken met een informele, grappige en moderne interpretaties en enkele stevige oneliners die je laten gniffelen!

Het boek is een plezier om te lezen en te bekijken dankzij de mooie hippe vormgeving en het vlotte taalgebruik. Het boek is onderverdeeld door middel van thema’s en de knap gekozen titels van de hoofstukken prikkelen je nieuwsgierigheid. Ieder hoofdstuk wordt duidelijk ingeleid en er wordt gestaafd waarom de Kunstmeisjes dit belangrijk genoeg vonden om in hun boek te vermelden.

❀ ISBN 9789029092746❀ Kunst ❀ Meulenhoff Lannoo ❀ 264 blz. ❀