GRAPHIC NOVEL: Toen David zijn stem verloor – Judith Vanistendael

358749

Ik vond dit boek in de jaarlijkse uitverkoop van de bib in Assenede. Ik had er nog nooit van gehoord, maar voor €0,20 nam ik natuurlijk elke graphic novel mee die ik te pakken kon krijgen!

Het verhaal gaat over de 54-jarige boekenverkoper David, die te horen krijgt dat hij kanker heeft aan het strottenhoofd. We zien doorheen hoe de vrouwen in zijn leven allemaal op een verschillende manier reageren. Hij heeft namelijk twee dochters; Miriam uit zijn vorig huwelijk, die nu net bevallen is van haar eerste kind, alsook Tamar van 8 jaar oud uit de relatie met Paula, zijn huidige vriendin die zo’n 17 jaar jonger is dan hem.

Waar Paula kwaad is en haar toevlucht zoekt in werken, is Miriam meer op zoek naar antwoorden over de invulling van zowel haar eigen leven als dat van haar kind. De jonge Tamar is dan weer op zoek naar de betekenis van de dood. Zo probeert ze bijvoorbeeld de ziel van haar vader op te vangen zodat ze deze voor altijd kan bewaren. Ondertussen wil David zelf vooral nog een laatste grote reis maken, maar zelfs in deze tijden kan hij niet volledig doen wat hij zelf wil. Hij moet ook nu nog steeds moeilijke keuzes maken, zoals het al dan niet laten wegnemen van zijn strottenhoofd.

Het boek gaat vooral over het aanvaarden van een komend verlies, zowel voor de persoon met kanker als zijn omgeving. De balans tussen genieten van de laatste momenten die je nog met een dierbare kan hebben, maar ondertussen al verdriet hebben om wat komen zal, wordt doorheen het boek subtiel beschreven.

Verder kan ik over de illustraties vertellen dat er vaak gewerkt wordt met kleuren van aquarel om een bepaald gevoel weer te geven. Doorheen het boek zijn zowel het verhaal als de prenten zeker niet overdreven voorgesteld, want dat zou je misschien wel durven verwachten verwachten van een emotioneel zwaargeladen thema als kanker. De stijl van de illustraties is eerder hard en eerlijk.

Ikzelf heb door deze novel alvast een reminder gehad dat het belangrijk is om in zulke situaties je verdriet af en toe opzij te kunnen zetten en te genieten van wat nog rest, ondanks dat het gemis later wel heel groot zal zijn.

Ik geef deze dus graag:Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

GRAPHIC NOVEL: Habibi – Craig Thompson

1001004011594403

De vorige novel van Craig Thompson, ‘Blankets’ (of ‘Een deken van sneeuw’), vond ik echt fantastisch. Dit was in een vorige recensie wellicht ookwel duidelijk te merken. Echter ben ik zonder enig idee van het thema in ‘Habibi’ beginnen lezen. Ik had dan ook verwacht om een net zo poëtische novel te mogen lezen. Het bleek echter een heel ander soort boek te zijn.

Allereerst is de tekenstijl van het boek echt ongelofelijk uniek. Ik denk dat dit veruit de mooiste graphic novel is die ik ooit gelezen heb. De combinatie van de prachtige manier waarop Thompson het arabische landschap en de bevolking tekent, samen met de arabische kalligrafie die gebruikt wordt, maakt boek echt een genot om naar te kijken. Er in slagen om doorheen een graphic novel een emotie van een personage via beeld over te brengen is zeker en vast een kunst apart. Het is voor mij het eerste boek waarbij de personages  echt tot leven werden getekend.

Het verhaal speelt zich af in het midden-oosten en begint wanneer Dodola en Zam elkaar kennen als kindslaven. Ze ontsnappen en leven jarenlang samen in de woestijn. Hier prostitueert Dodola zich om hen van eten te voorzien. Alles gaat relatief goed, tot Dodola gekidnapt wordt. Wat verder volgt is een  verhaal van zoektocht naar elkaar en de beleving het grote verdriet dat ontstaan is door de plotse scheiding van de twee.

Laat ik zeggen dat deze alinea kort de rode draad van het boek weergeeft, maar dat het boek slechts voor een klein gedeelte een tragisch liefdesverhaal bleek te zijn. De vertelling  is emotioneel bijzonder zwaar geladen, en heeft vele lagen. Het verhaal laat voornamelijk verschillende gruwelijke thema’s aan bod komen; waaronder een overdaad aan seksualisatie van de vrouw, harems, mishandeling, castratie, mensenhandel, racisme, trauma’s,… Dit alles is vervolgens verweven in een verhaal dat bestaat uit gebeurtenissen in het leven van de personages zelf en de link met teksten uit parabels van de Koran. Ik moet zeggen dat deze Koran-teksten op sommige momenten het verhaal wel mooi met elkaar verbinden, maar me ook op veel momenten gewoon boven het hoofd gingen. Sommige passages begreep ik gewoonweg niet, of vond ik vreselijk oninteressant. Bijvoorbeeld een magisch vierkant met cijfers en letters waarvan ik de bedoeling helemaal niet begreep hoefde er voor mij niet persé in.

Wanneer het bizarre verhaal een beetje bezonken was besefte ik wel dat het boek op enkele vlakken uiteindelijk wel overeenkomt met ‘Blankets’, zo bespreekt Thompson in beide boeken bijvoorbeeld de thema’s schaamte, puurheid en godsdienst. Toch kon ik de eenvoudigheid van ‘Blankets’ net iets meer smaken dan deze ingewikkelde uiteenzetting. Het boek heeft verder wel bijzonder veel goede recensies, en die kan ik begrijpen, want zelden heeft een graphic novel zo veel diepgang en verborgen symboliek. Versta me dus niet verkeerd, het boek was niet slecht, ik zou zeker aanraden, als je weet waaraan je begint.

Deze diashow vereist JavaScript.