De kunstmeisjes – Kooiman, Maciesza, Schuiten-Kniepstra

Ik kende de kunstmeisjes al even van hun blog en instagrampagina, dus ik hoorde dat ze een boek zouden uitbrengen was ik alvast erg enthousiast!

De dames noemden zichzelf Kunstmeisjes, met een knipoog naar de denigrerende spraak die wel eens over vrouwen in de kunst wordt gebruikt. Zogenaamde ‘Gallerina’s’ zijn ze allerminst, want wauw, wat weten ze me te boeien! Deze vrouwen hopen om met hun boek hun lezers via een vleugje humor en wat spitsvondigheid over de drempel van een museum of een gallerie te krijgen.

Ik kreeg het boek te pakken en begon dan ook gretig te lezen. Heerlijk vind ik het hoe deze dames ervoor zorgen dat kunst relevant en toegankelijk wordt voor een jonger publiek. In hun boek geven ze de lezer een selectie van hun favoriete werken. Ze kiezen hierbij voor verschillende formats, en kiezen dus niet alleen voor schilderijen, maar ook voor beeld en film. Verwacht je niet aan een hautaine kritisch boek, want de Kunstmeisjes beschrijven de werken met een informele, grappige en moderne interpretaties en enkele stevige oneliners die je laten gniffelen!

Het boek is een plezier om te lezen en te bekijken dankzij de mooie hippe vormgeving en het vlotte taalgebruik. Het boek is onderverdeeld door middel van thema’s en de knap gekozen titels van de hoofstukken prikkelen je nieuwsgierigheid. Ieder hoofdstuk wordt duidelijk ingeleid en er wordt gestaafd waarom de Kunstmeisjes dit belangrijk genoeg vonden om in hun boek te vermelden.

❀ ISBN 9789029092746❀ Kunst ❀ Meulenhoff Lannoo ❀ 264 blz. ❀

Geluisterd! PAAZ – Myrthe Van Der Meer

PAAZ bleek zo’n typisch gevalletje van ‘Ach Lauranne, lees je nou toch eens een beetje in voor je jezelf in een boek gooit zonder er ook maar iets over te weten!’. Blijkbaar schreef Myrthe Van Der Meer dit boek onder een pseudoniem, omdat ze net zoals dit hoofdpersonage ook een redactrice is en omwille van een burn-out enkele maanden lang in de PAAZ terecht kwam. Had ik dit geweten, had ik misschien anders naar het boek gekeken. Hoewel de details en het gevoel dat in het verhaal geportretteerd wordt me eigenlijk wel al deed vermoeden dat dit niet zomaar even een kort onderzoeks-excursietje naar de PAAZ was geweest voor de auteur.

Emma hoopt dat ze na haar vakantie ontstresst terug aan het werk kan beginnen, maar dat blijkt niet waar. Wanneer ze blijft worstelen met haar gevoelens wordt ze opgenomen in de PAAZ, een psychiatrische afdeling van een algemeen ziekenhuis. Emma wilt eigenlijk niet op de PAAZ zijn, ze wilt liefst van alles gewoon dood, en niet morgen, maar vandaag nog. De PAAZ maakt het Emma ook niet makkelijk, de verschillende hulpverleners, medepatiënten en diens omgang met elkaar zorgen ervoor dat het heel wat is om te kunnen verwerken. Wanneer ook blijkt dat deze hulpverleners niet helemaal goed op elkaar ingesteld zijn, zorgt dat voor enige frustraties. Daarnaast moet Emma haar comfort zone verlaten, door het deelnemen aan zaken zoals groepsgesprekken, creatieve- en medicamenteuze therapie. De bizarre PAAZ-verhalen volgen zich in sneltempo op.

Op weg naar herstel zie je dat Emma zich steeds meer gaat thuisvoelen in de PAAZ, ze maakt vrienden, of beter gezegd collega PAAZ-puzzelaars, voelt zich veilig en leert om zichzelf en anderen weer te vertrouwen. Het boek blijkt een erg persoonlijk verhaal, heel confronterend, onverbloemd wordt over depressie gesproken. Ik herken het eigenlijk wel, dat uitzichtloze gevoel dat mensen met een psychische kwetsbaarheid kunnen ervaren. De tegenstrijdige gevoelens tegenover de hulpverlening evolueren ook op een boeiende manier doorheen het boek. Ik kan me als hulpverlener dan ook wel vaak in de positie van de verpleging verplaatsen. Zeker wanneer opvalt dat zij ondanks de weinige middelen en het personeelstekort zich toch zo veel mogelijk in proberen zetten voor hun cliënten.

Naarmate het herstelproces van het hoofdpersonage begint te vorderen komt er steeds meer humor tevoorschijn in het boek. Dit was voor mij wel een verademing, want de depressieve toon tijdens het eerste deel van het verhaal woog best zwaar op me.

Ik denk dat ik het boek wel aanraad, maar dat het voor mensen die niet vertrouwd zijn met de GGZ wel een shockerend boek zou kunnen zijn. Ondanks dat het boek al enkele jaren oud is komen er wel enkele actuele thema’s aan bod, zoals bijvoorbeeld het al dan niet menselijk zijn van iemand op te sluiten in een isolatiecel. Het volgende boek, ‘UP’ ligt alvast wel klaar hier! Ik denk dat ik wel weer voor een luisterboek kies, want dat hielp me om door de moeilijke momenten in het boek heen te kunnen komen.

Blijkbaar was er iets dat me in leven hield, dwars door de depressies, wanhoop en het alleen nog maar dood willen heen. Iets wat zich door niets liet tegenhouden en alleen nog maar door wilde, dwars door alles heen, hoe dan ook, door. Iets onverbiddelijks, kei- en keihard. Iets onverwoestbaars

❀ ISBN9789044347524 ❀ Roman ❀ House Of Books ❀ 368 blz. ❀

Geluisterd! Pogingen om iets van het leven te maken – Hendrik Groen

Om even af te wisselen besloot ik om tijdens het poetsen mijn abonnement op ‘Storytel’ (een luisterboeken-app) weer eens boven te halen. En daar had ik zeker en vast geen spijt van. Niet alleen was mijn intense poets-dag plots véééél leuker, ook had ik er plots een nieuwe vriend bij, Hendrik Groen.

Hendrik groen is met zijn 83 jaar één van de jongere bewoners van een verzorgingstehuis in Amsterdam-Noord. Groen is nog heel erg bij de pinken en beschrijft op een heel amusante wijze alle vreemde gebeurtenissen in het tehuis.

Heerlijk hoe zijn dagboek dient om het klagen, zuchten en vastgeroeste gewoontes en gedachten van de bejaarden de kop in te drukken. Zonder echt chagrijnig te zijn geeft hij op een no-nonsense manier zijn mening over de organisatie van bejaardenzorg (besparingen, personeelstekort, strenge regels,…) en de gekke bejaarden zelf. Om de sleur in het tehuis wat te doorbreken besluit Hendrik om de ‘Omanido club’ op te richten. Ieder lid van de Oud-maar-niet-dood club organiseert om de beurt een dagje weg met de groep. Ieder personage heeft zijn eigen karakter en laat de lezer mooi beseffen dat bejaarden in een verzorgingstehuis alledaagse dingen zoals vriendschap, pesten, verliefdheid, … ook allemaal nog meemaken.

Met hilariteit verbloemt Groen eigenlijk dat de onderwerpen waarover hij het heeft vaak wel erg diep en scherp zijn. Soms zelfs wel schrijnend. Zo pakte het me bijvoorbeeld wel wanneer blijkt dat hij eigenlijk dol is op Eefje Brandt, maar hij haar dat nooit heeft durven zeggen, maar dan is het plots ook te laat om dat nog te doen. Het doet me er wel stil bij staan dat je op tijd moet zeggen hoe je je voelt, want niets duurt voor eeuwig.

Ik ben er héél zeker van dat, wanneer je de laatste pagina van het boek hebt omgedraaid, je zult achterblijven met een stevige krop in de keel.

Dit boek gaat niet over mevrouw Moes en haar kakkerlakken – Marieke Van Hooff

WhatsApp Image 2019-06-02 at 11.42.18

Dit boek gaat, zoals de titel doet vermoeden, niet over mevrouw Moes en haar kakkerlakken, maar wel over de bijzondere familie Ginderachter. Zowel mama, papa als zoon Wigbert hebben een zeer vreemde gewoonte, namelijk, tussen 10 en 12 beginnen ze enorm te wiebelen. Dit wiebelen gaat gepaard met ongemakkelijke situaties, zeker gezien mama Astrid tandarts is.

Nuja, het wiebelen terzijde, dit chaotische boekje speelt zich af wanneer de familie ontdekt dat papa Philip ooit met Maki’s kon praten. Ja, Maki’s. Halfapen. Nu blijkt dat om verschillende redenen een goede eigenschap te zijn. Voornamelijk omdat een Maki van plan is om het presidentschap van Madagaskar over te gaan nemen.

Lees je nog steeds verder? Want vreemd is de verhaallijn wel! Zalig vind ik het!

Naast dit sublieme, bizarre plot maakt Marieke Van Hooff het boek nog een tikkeltje ongewoner wanneer de personages besluiten dat ze de verteller een handje willen helpen met het verhaal. De familie Ginderachter onderbreekt Marieke constant, geeft af en toe een eigen interpretatie aan de vreemde gebeurtenissen en sluit haar zelfs op in een Wiebelkast omdat ze het niet eens zijn met wat ze vertelt! Gelukkig kan je heel makkelijk aan de verschillende lettertypes zien wie er aan het woord is.

Daarnaast nog even mijn welgemeende complimenten aan de illustrator, ‘Melvin’ voor de geweldige prenten in het boek. Zwart-wit en geel zijn de rode draad doorheen dit prachtige werkje.

Dit is echt een prima boek om cadeau te doen aan een kind met veel fantasie! Lees ‘m ook eerst zelf even, want het is ongelofelijk grappig en entertainend!

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 9789059243989 ❀ Jeugd vanaf 8 jaar ❀ Bakermat ❀ 185 blz. ❀

Ananas – Lex Boon

Screen Shot 2019-05-06 at 11.27.18.png

Lex Boon, een Nederlandse journalist, krijgt als afscheidscadeau van zijn vriendin die hem wilt verlaten een ananasplant uit Ikea cadeau. In een poging om zichzelf af te leiden van zijn liefdesverdriet besluit Lex om op zoek te gaan naar ‘het verhaal’ van de ananas. Hij trekt erop uit, en start zijn reis in Thailand, waar hij zich verdiept in de ananas-industrie. Dit blijkt de aanzet te zijn voor zijn eerste non-fictie boek.

Lex neemt ons mee op reis en deelt zijn ontmoetingen met boeren, exporteurs, onderzoekers én de uitvinder van de pizza Hawaii! Dit boek had heel erg saai kunnen zijn, of vaktaal kunnen bevatten die me hadden doen afhaken. Echter is Boon er wel in geslaagd om alles op een heel begrijpelijke en luchtige manier te vertellen aan de lezer. De afwisseling van de stand van zaken over de schrijver zijn liefdesverdriet, en persoonlijke reisavonturen maakte het boek wel een pageturner. Ik moest er persoonlijk even inkomen, maar naarmate ik meer verdiept raakte in het persoonlijke verhaal van Lex, kwam ik er helemaal door en zat ik op het puntje van de bank te lezen, meelevend met zijn grootse plannen en onderzoeksideeën. Met deze verdacht koude mei-dagen is het boekje ook erg welkom om een leesreisje te kunnen maken naar bijzondere landen zoals Thailand, Ghana en Schotland. Ik droomde regelmatig weg bij de beschrijvingen van de bijzondere plaatsen waar de auteur én de anana ons mee naartoe nam.

Het verhaal van Lex deed me twijfelen aan mijn carrièrekeuzes, want Boon doet onderzoeksjournalistiek zo leuk en avontuurlijk lijken! Zeker een aanrader voor mensen die houden van boeken die zich op één specifiek onderwerp toespitsen!

❀ ISBN 9789029092364❀ Non-fictie (one issue) ❀ Meulenhoff 2019 ❀ 220 blz. ❀

Hotel lonely hearts – Heather O’Neill

Screen Shot 2019-04-20 at 11.20.00
 
1914, Canada. Pierrot en Rose hebben vanaf de start van het verhaal iets gemeen. Ze groeien samen op in een weeshuis in Montréal, achtergelaten door hun tienermoeder. Rose is Rebels en theatraal, Pierrot is muzikaal en altijd goedgezind. Het weeshuis blijkt een verschrikkelijke plek te zijn, waar kwaadaardige en perverse nonnen de kinderen mishandelen. Wanneer de twee op een dag een piano- en dansoptreden mogen geven voor een rijke dame worden ze uitgenodigd om shows op te voeren voor het rijke volk van Montréal. Het jonge koppel droomt van ontsnapping en geluk, maar dit blijkt niet voor hen weggelegd. De twee worden gescheiden in hun tienerjaren, en komen elk bij een ander opvanggezin terecht. Het verlangen om elkaar terug te vinden is dan ook groot…
 

Lonely Hearts Hotel, dat tegelijkertijd heel wat gewelddadigheid, maar ook zo veel hoop weerspiegeld, lijkt me in geen enkel specifiek genre te passen. Het is een bijzonder liefdesverhaal waarvan ik niet had verwacht dat het op deze manier verteld kon worden. Sprookjesachtige schrijfstijl wordt afgewisseld met erg donkere, extreme passages. De thema’s variëren van seksueel misbruik, kindermishandeling, drugs- en alcoholverslavingen tot prostitutie. Ik kan me voorstellen dat het boek misschien voor sommige mensen wat té shockerend is, maar als je een beetje weet waar je aan begint, overvalt de zwaarte misschien wel wat minder.

De licht feministische ondertoon dat het verhaal van Rose met zich meedroeg was boeiend om te lezen. Rose lijkt zich er heel erg van bewust dat haar vrouw-zijn beperkingen met zich meebrengt.  

Ik weet niet of ik dit boek moet aanraden, het is goed geschreven, maar het is waarschijnlijk niet voor iedereen weggelegd. Als je op zoek bent naar een boek dat je een goed humeur geeft, dan lees je beter iets anders. Ben je klaar voor een stevig boek met uitdagende inhoud? Lezen maar!

❀ ISBN 9789029092876 ❀ Roman ❀ Meulenhoff 2017 ❀ 400 blz. ❀

Waarom ik jeugdboeken blijf promoten?

tumblr_meiyz8JkOS1rmbwjmo1_1280

Sommigen onder jullie vragen zich af waarom ik mij af en toe richt op kinder- en jeugdboeken. Regelmatig krijg ik de vraag of ik deze boeken eigenlijk wel graag lees, of ik het nuttig vind om ze te promoten, of ik het geen tijdverspilling vind om ze te lezen.

Om deze vragen nog eens collectief te beantwoorden:

Kinderen op jonge leeftijd het plezier van lezen bijbrengen is EXTREEM belangrijk!
Als ik met mijn blog ervoor kan zorgen dat ik ouders leuke leestips voor hun kids kan bezorgen, dan zal ik dat ook zeker doen! Ik herinner me nog heel goed hoe ik zelf als kind onder m’n dekbed met de zaklamp bleef lezen, terwijl ik eigenlijk beter zou slapen, of het onoverwinnelijke gevoel van mijn eerste engelstalige boek te kunnen uitlezen! Ook wakkerde de liefde voor het lezen in mijn tienerjaren vooral aan door een vreemde obsessie met mijn eerste Dan Brown boek (het was alsof ik de Da Vinci Code zelf had meegemaakt…). Ik lees al sinds mijn jeugd en ben ervan overtuigd dat dit voor een groot deel mijn persoonlijkheid gevormd heeft.

In een onderzoek van Mediatijd blijkt dat tieners nu slechts 10 minuten per dag besteden aan lezen, terwijl dit 5 jaar geleden nog het dubbele was. De opmars van allerlei technologische snufjes, zoals bijvoorbeeld Playstations en Ipads spelen hierin een grote rol. Er is veel meer afleiding voor kinderen, en lezen wordt steeds meer een bijzaak.

Ondanks de dalende populariteit van boeken is lezen enorm belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen. Naast het uitbreiden van woordenschat en begrippen uit de Nederlandse taal, en het vergroten van de spanningsboog die kinderen nodig hebben om goed te kunnen leren, komen kinderen tijdens het lezen meer te weten over belangrijke gebeurtenissen en personen van vroeger en nu, en maken ze kennis met verschillende culturen en hun gebruiken.

Lezen stimuleert daarnaast ook de hersenen van kinderen, omdat ze verhalen leren visualiseren en inzichten creëeren in oorzaak en gevolg. Waarom doet een personage iets? Zou ik hetzelfde doen? Welke effecten hebben de daden van het personage? Een kind dat regelmatig leest, zal daardoor de vaardigheid aanleren om argumenten te kiezen en zo zijn mening te onderbouwen. En geef toe, die eigenschap zal van pas komen, beter vroeg dan laat, want kinderen met een mening zijn minder geneigd om toe te geven aan groepsdruk, en zullen zelfstandiger beslissingen nemen.

Ik zou nog een tijdje kunnen doorgaan over het belang van lezen, maar één van de dingen die ik zelf misschien wel het allerbelangrijkste vind is dat een kind door lezen kennismaakt met allerlei verschillende emoties en gevoelens. Een jong lezertje leeft zich in in het leven van een personage, en ontwikkelt daardoor zijn empatisch vermogen. Het zorgt ervoor dat kinderen op jonge tijd al leren omgaan met de gevoelens van zowel zichzelf als anderen. De woordenschat die kinderen vergaard hebben met lezen zorgt er dan ook voor dat ze zich beter kunnen gaan uitdrukken en makkelijker geholpen worden wanneer ze het moeilijk hebben met iets.

Ben jij een ouder en probeer jij bewust je kind te motiveren om meer te lezen? Laat gerust tips achter in de comment box hier beneden!

Onderbuik – Tine Bergen

Screen Shot 2019-04-04 at 10.16.05.png

Onderbuik is een deel van de reeks ‘Het College’ van Tine Bergen, en is geselecteerd voor de Jeugd- en Kinderboekenjurie van Vlaanderen. Bijzonder is het minste wat je deze jeugdthriller kan noemen.

Het college staat helemaal op zijn kop nadat Sander en zijn liefje Lotte, er samen vandoor zijn gegaan. Als een soort moderne Romeo en Julia, verdween het jonge koppeltje zonder enig spoor. Wanneer Vianne plots de fiets vindt van de vermiste jongen, komt ze in contact met zijn familie. Op die manier raakt ze geïntrigeerd door het mysterie. Ze besluit om zijn zus Nina, die een blog schrijft rond het hele zoekgebeuren, te helpen en gaat mee op onderzoek,…

Het boek is ingedeeld in verschillende perspectieven. We lezen blogposts van de zus van Sander, zwarte pagina’s beschrijven wat er gaande is bij de twee vermiste kinderen, en als laatste is er nog het grootste deel van het verhaal, dat gezien wordt vanuit de ogen van Vianne.

Zijn de twee overhaast vertrokken, gaat alles wel goed met hen? Zijn ze ontvoerd? Vianne is gebrandt om te weten wat er met het koppel gebeurd is. Doorheen het verhaal komt ze steeds meer aanwijzigen tegen die haar dichter bij de waarheid kunnen brengen. Niet iedereen vindt deze zoektocht even fijn, want zo zijn er de vaders van de twee verdwenen kinderen,die elk hun eigen problemen hebben, de leraar Korbijns, die een relatie zou hebben met één van de leerlingen,..

De afwisselende perspectieven zorgen ervoor dat je beetje per beetje meer te weten komt over de akelige verdwijning. Bij het beginnen met lezen lijkt dit nogal verwarrend, maar al snel blijkt dit alles een echte meerwaarde te zijn. Het boek leest vlot en blijft tot op het einde enorm spannend. Als lezer begin je met Vianne mee te denken en kom je samen met haar tot conclusies.

Onderbuik is dus een prima Jeugdthriller met de nodige raadsels en actie!

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 9789059244535 ❀ Jeugdthriller ❀ Bakermat 2017 ❀ 332 blz. ❀

Even over: onze verantwoordelijkheid

WhatsApp Image 2019-03-27 at 22.49.07.png

Omdat het toch zo’n hot topic lijkt te zijn, wou ik bij deze even wat aandacht schenken aan het belang van Nederlandstalig lezen.

Het laatste jaar is er heel wat veranderd aan mijn manier van lezen. Ik las ooit ongelofelijk graag Engelstalige boeken. Dit had natuurlijk heel wat voordelen, zo breidde ik mijn Engelse woordenschat uit en kon ik aan een lager prijsje boeken kopen. Ook moest ik nooit lang wachten op het nieuwste deel van mijn favoriete boekenseries.

Naast alle bovenstaande voordelen, is de Engelse taal ook een pak minder veranderlijk dan het Nederlands. Waar wij regelmatig spellingshervormingen meekrijgen, blijft het Engels toch vrij stabiel, het is dus weinig onderheven aan veranderingen doorheen de tijd. Zo kan je bijvoorbeeld ‘Pride & prejudice’, een verhaal uit 1831, nog steeds makkelijk lezen in zijn oorspronkelijke taal. Ga je dit vergelijken met een Nederlands boek uit diezelfde periode, zoals bijvoorbeeld Max Havelaar van Multatuli, dan leest dit toch echt een heel pak minder vlot.

Waar we ons ook niet altijd van bewust zijn is dat onze plaatselijke uitgeverijen ook enorm hun best moeten doen om te concurreren met de invoer van buitenlandse boeken. Door de lagere prijzen en het snellere uitgeverijwerk in het buitenland krijgen zeker onze kleinere uitgevers het bijzonder moeilijk. De kosten van een vertaald boek liggen sowieso hoger, want er komt zo veel meer bij kijken. Er moeten (soms absurd dure) rechten van de originele uitgever en de schrijver gekocht worden, het boek moet vertaald worden,… Het zal je dan ook niet verbazen dat zeker de jongere generatie sneller grijpt naar een ingevoerd Engelstalig boek.

Daarmee hangt samen dat we door massaal deze Engelse titels te gaan lezen, onze uitgeverijen hun prijzen in het algemeen moeten verhogen. Dit prijskaartje schijnt dan ook door naar de Nederlandstalige boeken die ze uitbrengen. Wat jammer is, want we willen onze moedertaal en hun auteurs toch wel aanmoedigen en promoten. Als je weet dat een Roman bijvoorbeeld slechts 5% krijgt van de verkoopprijs van zijn boek ontvangt, in een grote uitgeverij, maar dat de bescheidenere uitgevers hun schrijvers slechts een schrille 3% (per boek van 20 euro is dat dan zo’n 60 cent) kan bieden, is het dus meer dan belangrijk om hierop int te gaan zetten.

Als laatste overtuigingsoffensief is er naar mijn mening ook een groot kwaliteitsverschil tussen een boek dat origineel in onze taal werd geschreven, en een boek dat vertaald werd. De woorden, met de emotionele ladingen die daarbij komen kijken, komen meteen bij jou als lezer terecht zoals de auteur dat bedoelde. Nu, vertalers doen zeker en vast hun best om de vertaling zo correct mogelijk te maken, soms is er nu eenmaal geen specifieke Nederlandse vertaling voor bepaalde woorden, gezegden of spreekwoord.

Zo veel mogelijk blijven lezen in onze bijzondere Nederlandse taal blijft volgens mij dus de boodschap! Denk jij er anders over, vertel het me gerust in de Comment-box!

Jij, ik, alles – Catherine Isaac

Screen Shot 2019-03-24 at 11.05.18.png

Na twee weekjes radiostilte, ben ik hier wéér met een ge-wel-dig boek! ‘jij, ik, alles’

We leren het hoofdpersonage Jess kennen wanneer ze bevalt van haar zoontje William. Haar vriend Adam bleek niet opgewassen tegen de grote verantwoordelijkheden die komen kijken bij vader zijn. Daarom scheidden de wegen van de twee voor een lange tijd, en voedde Jess William op als alleenstaande moeder. We nemen de draad in het verhaal terug op wanneer William 10 jaar oud is. Jess trekt met hem naar het prachtige Franse Dordogne, om er in het landhuis van zijn vader de vakantie door te brengen. Op deze manier hoopt ze dat de band tussen vader en zoon terug versterkt zal worden. In deze pittoreske Zuid-Franse setting komen we meer te weten over Jess en haar familie, die samen de strijd aangaan tegen de ongeneeslijke ziekte van Huntington.

Ik heb van deze emotionele rollercoaster genoten vanaf de eerste pagina tot de laatste. Het was werkelijk een verslavende read waarvan ik hoopte dat ze nooit zou stoppen. Het verhaal nam me mee naar Zuid-Frankrijk en liet me kennismaken met zo veel liefdevolle personages! De manier waarop de auteur besloot om de ziekte te verwerken in de verhaallijn is zo goed getimed en subtiel, maar laat toch ook zien hoe indringend deze is in het leven van de drager, de familieleden en vrienden. Dat er veel moeite en opzoekingstijd is gekropen voor het toelichten van deze bijzondere ziekte kan je zeker en vast merken. Als de opzet van de auteur was om meer bewustzijn en inkijk te geven in deze problematiek, dan is dit erg goed gelukt.

Dit boek zal wellicht voor een lange tijd een plekje in m’n hart in beslag nemen. Het boek heeft me geraakt omdat het de belangrijke thema’s zoals rouwen, depressie, ouderschap, relaties, het belang van vriendschap met zeer veel zorg benadert.

Wist je trouwens dat Jane Costello het boek schreef onder de naam Catherine Isaac, omdat ze dacht dat dit boek anders niet serieus zou genomen worden? Costello staat vooral bekend om haar humoristische, luchtige schrijfstijl. Ik weet niet of dit nu zo zeer nodig was, maar als er mensen met vooroordelen waren, heeft ze die zeker en vast het tegendeel bewezen!

Ik ga niet dood aan de ziekte van Huntington, ik leef ermee.

Screen Shot 2018-10-03 at 11.27.04 copy 5

❀ ISBN 978 90 225 8582 5 ❀ Roman ❀ Lannoo Boekerij 2019 ❀ 352blz. ❀